صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٦ - اغتشاش در دانشگاه، خدمتى به امريكا

ارضى» را پيش آوردند كه كشاورزى را به زمين بزنند. من همان وقت هم دكتر [١]) ٧٢ (آن وقت نخست وزير بود؛ گاهى كسى را مى‌فرستاد پيش من، من همان وقت به او پيغام دادم كه تو خودت اهل كشاورزى هستى، خودت مَلاك هستى، تو مى‌دانى كه اگر چنانچه اين اوضاع به هم بخورد اداره نمى‌توانند بكنند؛ اين براى اداره كردن نيست. خوب، حالا ما از اين آقايانى كه دور مى‌گردند و كشاورزى را مى‌خواهند نگذارند كه به جريان بيفتد مى‌پرسيم كه خوب، به جريان كه نيفتاد، نفعش تو جيب كى مى‌رود؟ همه مى‌دانيم كه به جيب امريكا. پس شما از عمال امريكا هستيد. اگر از عمال امريكا نباشيد، بايد بگوييد كه كشاورزى [فعال‌] بشود كه نفع توى جيب امريكا نرود.

خوب مى‌آييم سراغ كارخانه‌ها. به نفع ملت است كه اين كارخانه‌ها راه بيفتد و جريان پيدا بكند، يا به ضرر ملت است؟ به نفع مملكت ماست كه كارخانه‌هايش به كار بيفتد؟ يا ما بايد در اين محصول كارخانه‌ها هم دستمان را پيش ديگران دراز كنيم، نفعش را باز ببرند اكثرشان؟ پس شما عمال ديگران هستيد.

اغتشاش در دانشگاه، خدمتى به امريكا

مى‌آييم سراغ دانشگاه. آيا به نفع دانشگاه هست كه جوانهاى ما تحصيل نكنند؟ هر روز توى دانشگاه بيايند يك بساطى درست كنند، يك ميتينگى درست كنند، يك عرض كنم- اغتشاشى ايجاد كنند كه جوانهاى ما درس نخوانند؟ اين به نفع كيست؟ به نفع مملكت ماست اين؟ ما اگر دانشگاهمان خوب باشد، دانشگاهمان صحيح عمل بكند، به نفع ملت است، يا به ضرر ملت؟ خوب، شما نمى‌گذاريد كه دانشگاه راه بيفتد، اين به نفع كى تمام مى‌شود؟ اين هم به نفع خارج. براى اينكه همان طورى كه آن دستها نمى‌گذاشت كه دانشگاه جريان صحيحش را پيدا بكند كه ما در اين مطالب هم محتاج بشويم به خارج، دستمان را پيش غير دراز كنيم، اينها هم دارند همين كار را انجام مى‌دهند كه ما در همه چيزمان محتاج به خارج باشيم. حالايى كه ما يك مملكتى پيدا

[١] على امينى.