شهرها براى ترويج، براى هدايت. توجه داشته باشيد اگر قدمى بر خلاف موازين، بر خلاف رضاى خدا برداريد، يك جرمى است كه به اين زودى نمى‌توانيد جبران بكنيد. شمايى كه به اسم «هدايت» بين مردم مى‌رويد غير عامه مردم است وضعتان. غير وضع عامه مردم است. شمايى كه براى هدايت مى‌رويد شما رسول از طرف اسلام هستيد؛ رسولِ رسول خدا هستيد. بايد بفهميد كه در اين رسالت چه بايد بكنيد. اين كارهايى كه بنا داريد بكنيد آيا به اسم رب است؟ آيا از اول كه شروع مى‌كنيد به اينكه هدايت كنيد مردم را، اسلام را معرفى كنيد به مردم، و لو همين قدر كه مى‌دانيد، آيا اين به اسم رب است؟ از اسم خدا شروع مى‌شود؛ يا خداى نخواسته نفسانيت آدم در آن دخالت دارد

. أَعدى عَدُوِّك‌

همين نفْسى است كه در انسان هست.

اعدى‌ عدوّك نفسك التى بين جَنبَيك» [١] اين از همه دشمنها براى انسان دشمنتر است. همه دشمنهاى عالَم آن قدرى كه از آنها مى‌آيد اين است كه انسان را بكُشند، زجرش بدهند؛ اما آنكه‌

بَيْنَ جَنْبَيكَ‌

آن «نفس اماره» انسان، آن غير اين است كه انسان را بكشد؛ انسانيت را مى‌كشد! همه عالم جمع بشوند كه انسانيت شما را بكشند، تا آن چيزى كه در خود شما هست، آن نباشد و تغيير نكند، كسى نمى‌تواند.

اعدى عدوك‌

همين نفْسى است كه‌

بَين جنبيك.

ببينيد كه حالا كه تشريف مى‌بريد و مى‌خواهيد مردم را هدايت كنيد، به اسم رب هدايت مى‌كنيد، يا به اسم نفْس، كه همان به اسم شيطان است؟ ببينيد با آقايانى كه در محل هستند شما چه جور رفتار مى‌كنيد؟

وظيفه اسلامى در قبال منحرفين‌

ما فرض مى‌كنيم كه شما در محل كه رفتيد، بعضى از اشخاص منحرف هستند- پيغمبر اكرم- صلى اللَّه عليه و اله و سلم- براى همينها غصه مى‌خورد. براى همين مردم منحرف غصه مى‌خورد! لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ‌ [٢] [از] آنكه مؤمن نشدند همچو غصه‌اى كه مثل اينكه مى‌خواهى خودت را بكشى!- ما فرض مى‌كنيم كه شما وقتى كه رفتيد يك انحرافات‌

[١] بحار الأنوار، ج ٦٧، ص ٦٤: «

اعدى‌ عدوّك نفسك التى بين جَنبَيك»

دشمنترين دشمنان تو نفْس تو است كه در برابر توست.

[٢] بخشى از آيه ٣ سوره شعرا.