انفجار از آن پيدا مى‌شود. دنبال يك اختناق طولانى هى عقده‌ها زياد مى‌شود؛ و منتظرند كه يك صدايى درآيد، ... فرياد درآيد، ديگران دنبالش بروند. اينكه در اين پيروزى همه ايران با هم مجتمع شدند و همه با هم همصدا شدند و گفتند «ما اين رژيم را نمى‌خواهيم» و «اسلام را مى‌خواهيم» براى اين بود كه اينها از رژيم هر چه ديده بودند بد ديده بودند؛ هر چه ديده بودند ظلم ديده بودند؛ با اسم آباد كردن خراب كردند؛ با اسم اينكه مى‌خواهيم اينها را- شهرى كنيم و به تمدن- به اصطلاح خودشان- برسانيم خرابى كردند، و مملكت را تقريباً به هلاكت كشاندند. همه اقشار ملت ناراضى شدند. منتها جرأت صدا نداشتند تا يك وقتى كه كم كم صدا بلند شد؛ از مراكز صداها بلند شد. آن عقده‌ها يكدفعه با هم مجتمع شد و انفجار حاصل شد، و اين انفجار موجب اين شد كه در عين حالى كه دست هم خالى بود و آنها هم با همه قدرتى كه داشتند، نتوانند آنها مقاومت كنند. و مهم هم اين بود كه اين انفجار- علاوه بر اختناق- دنبال توجه به اسلام بود. ايمان مردم اسباب اين معنا شد كه اينها با هم فرياد كنند و با هم جلو بروند. بنا بر اين آن معنايى كه شماها را پيروز كرد و آنها را شكست داد، آن معنا اين بود كه آنها ستمگر بودند و شما مظلوم بوديد، كم كم يك عقده‌ها پيدا شد و بعد هم توجه به اسلام پيدا شد و همه با هم با توجه به اسلام جلو رفتيد، در عين حالى كه وسايل جنگ نداشتيد، در عين حال بر اينهايى كه همه وسايل را داشتند پيروز شديد.

لزوم حفظ رمز پيروزى‌

حالا بايد ما چه بكنيم؟ آنهايى كه ما پشت سر گذاشتيم خوب، تاريخ است؛ گذشت. ما بايد حالا فكر بكنيم كه الآن كه اينجا نشستيم و باز هم مسائلى داريم حالا تكليفمان چه هست، مهم اين است كه حالا را ما بفهميم كه بايد چه بكنيم. بايد همان نهضت به همان طور كه بود، همان كليد پيروزى كه وحدت كلمه و ايمان بود، همان را نگه داريد. وحدت كلمه و ايمان شما را بر اين قدرت پيروز كرد. حالا هم توطئه‌هاى همه جانبه هست. گرچه اين توطئه‌ها خيلى [مسأله‌] مهمى نيست لكن آشوب مى‌كند؛ اسباب يك آشوب و