صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٩ - نگرانى از كاهش شور انقلابى

سخنرانى [در جمع دانشجويان دانشگاه امير كبير تهران (حفظ روح انقلابى)]

زمان: ٩ خرداد ١٣٥٨/ ٤ رجب ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: نگرانى از گرايش توده‌ها به منافع شخصى- حفظ روح انقلابى‌

حضار: دانشجويان دانشگاه پلى تكنيك (امير كبير)

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

نگرانى از كاهش شور انقلابى‌

اين صحيح است كه ملت اگر بيدار باشد، چنانكه بود، و متحد باشد، چنانكه بود، و مسيرش معلوم باشد، چنانكه بود، و الهى باشد، چنانكه بود، واضح است كه هيچ قدرتى نمى‌تواند با آن مقابله كند. چنانكه ديديد كه با مجهز بودن آن قدرت شيطانى به همه جهازات و با پشتيبانى همه دول از او، يعنى دولتهاى اسلامى و دولتهاى غير اسلامى و ابرقدرتها همه پشتيبانى كردند از آن مع ذلك نتوانستند. اين معلوم است لكن نبايد ما غافل باشيم از يك مطلب؛ و آن اينكه، الآن كه ما در اين جلسه هستيم اگر مطالعه كنيم حالات ملت را، مى‌بينيم كه آن شورى كه در اول بود كمتر شده است. اين را نبايد فراموش كنيم. آن وقت كه همه مردم مى‌ريختند در خيابانها همه‌شان، همه مى‌ريختند در خيابانها و فرياد مى‌زدند «اللَّه اكبر» و شاه را نمى‌خواستند و جمهورى اسلامى را مى‌خواستند، آن وقت يك شور بسيار عجيب خدايى بود و با همان شور پيش بردند و با همان شور و شعف رأى به جمهورى اسلامى دادند كه از صد، نود و نه و نيم گفته مى‌شود كه رأى دادند كه در دنيا سابقه نداشت. اما حالا مثل اينكه ملت با دسيسه‌هايى كه دنبالش است افتادند دنبال اينكه ما احتياج به خانه داريم، ما احتياج به كار داريم، ما احتياج به زندگى داريم. از آن قدرت ابتدايى كه همه يك جهت داشتند و فراموش كرده بودند گرفتاريهاى خودشان را، مى‌ريختند در خيابان، هيچ كدام به فكر اين نبودند كه ما حالا كار داريم يا كار مى‌خواهيم يا خانه مى‌خواهيم، اصلًا اين مطرح نبود پيششان آن وقت. اگر