صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٨٩ - خطر قربانى شدن مكتب

شما خيال كنيد كه خوب، من معصيت كارم و بينى و بين اللَّه مثلًا چه. نه مسأله اين نيست. مسأله مكتب است؛ مسأله اسلام است. الآن ما در يك وقتى واقع شديم كه حيثيت اسلام دست ماهاست.

اگر ما در رژيم سابق يك اشتباه و خطايى مى‌كرديم، پاى اسلام حساب نمى‌شد. يك رژيم طاغوتى بود. نمى‌گفتند كه دولت اسلامى كذا. مى‌گفتند در دولت طاغوت اين [جريان‌] واقع شده است. دشمنان هم نمى‌گفتند دولت اسلامى، در اسلام، اين است. دوستها هم نمى‌گفتند. امروز كه اسلام است، امروز كه دولت اسلامى است، مملكت رژيمش جمهورى اسلامى است، شماها پاسدار اسلام، همه ما ان شاء اللَّه پاسدار اسلام هستيم، اگر چنانچه حالا يك خطايى واقع بشود، فرم اين خطا با خطاى سابق فرق دارد. برداشت دشمنهاى ما در اين جمهورى اسلامى با برداشتشان در رژيم طاغوتى فرق دارد: پاى اسلام حساب مى‌شود و اين يك مسئوليت بزرگى است به عهده ما. مسئوليت بسيار بزرگى است به عهده اين آقا، كه سرپرست پاسداران هست، اين مسئوليت بزرگى است به عهده هر يك شما. كه يك عده‌اى در تحت نظارت شما هست. مسئوليتى است براى خود آن افرادى كه پاسدار هستند. همه در اين مسأله مشترك هستيم كه مسئوليت داريم. من يك جور مسئوليت دارم؛ آقا يك جور مسئوليت دارد؛ شما آقايان يك جور مسئوليت داريد؛ قشرهاى ملت، پاسدارهاى ديگر، قشرهاى ديگر، همه مسئوليت داريم. براى اينكه امروز خطاى ما، خصوصاً خطاى قشر روحانى و قشر پاسبان، قشر پاسدارهاى اسلام، اينها پاى اسلام حساب مى‌شود. يعنى دشمنهاى ما مى‌آيند ثبتش مى‌كنند به اسم اسلام؛ و در خارج و داخل، در خارج با صراحت، در داخل با اشاره، منعكس مى‌كنند كه جمهورى اسلامى همين است.

خطر قربانى شدن مكتب‌

حالا كه ما هيچ كارى نكرديم و معممين ديكتاتورى نكردند، خوب، حالا دارند به ما مى‌گويند ديكتاتور! بايد معممين متوجه باشند كه اشخاص مى‌خواهند براى شما مناقشه كنند. اگر خداى نخواسته در يك جا يك معممى يك خلاف بكند، يك زورى خداى‌