نظر بدهند. اين قانونى كه پيشنويس شده است براى اين است كه همه نظر بدهند. شما آقايان، شما علماى اعلام، شما متفكرين اسلامى، شما اشخاصى كه علاقه به اسلام و علاقه به ديانت مقدسه اسلام داريد و عقيده داريد به اينكه هيچ حكومتى مثل حكومت اسلام نيست و هيچ رژيمى مثل رژيم اسلامى نيست، بايد نظر كنيد به اين قانون. يكى يكى موادش را يك ماه مهلت داريد، يكى يكى موادش را در نظر بگيريد، و هر چه به نظرتان رسيد كه براى اسلام مفيد است و موافق با جمهورى اسلامى است و در اين قانون ناقص است، در آن جهت تذكر بدهيد و بنويسيد و در روزنامه‌هايى كه هست منتشر كنيد. آقايان ننشينيد كه ديگران قلمها را بردارند و بررسى از قانون بكنند؛ و به خيال خودشان آنها را ... اصلاح بكنند. اين حق، حق شماست. قانون اسلام را اسلام‌شناس بايد نظر بدهد. قانون اساسى جمهورى اسلام يعنى قانون اساسى اسلام. حق اين مطلب با شماست؛ با علماى اعلام است؛ با مراجع عظام است؛ با همه روشنفكران اسلامى است. ننشينيد تا اينكه روشنفكران خارجى، روشنفكرانى كه به اسلام عقيده ندارند، اظهار نظر بكنند و اين حرفهايى كه مى‌نويسند بنويسند. شماها قلم را برداريد. در همه مساجد، در همه مدارس، در همه كوچه و بازار، مسائلى را كه به نظرتان مى‌رسد بايد در اين قانون اساسى باشد طرح كنيد. علما طرح كنند و مردم دنباله ننشينيد ديگران براى شما تكليف معيّن كنند. خودتان تكليف را معيّن كنيد. خودتان قانون را بررسى كنيد. خودتان نظر بدهيد. خودتان روزنامه‌ها را پر كنيد از مقالات خودتان. ننشينيد ديگران براى شما مقاله بنويسند و مسائلى طرح بكنند، كه يكوقت خداى نخواسته بر خلاف مسائل اسلامى و بر خلاف شئون اسلام باشد. همه موظفيم؛ همه بايد اين كار را انجام بدهيم و نظر بدهيم؛ و همه حق نظر داريم؛ و شما علماى اعلام بيشتر حق نظر داريد. آنهايى كه اسلام را مى‌شناسند، آنهايى كه علاقه به اسلام دارند، آنها بيشتر بايد در اين امر جديت كنند و پيشقدم باشند.

اهميت انتخاب خبرگان براى بررسى قانون اساسى‌

و بعد، آن چيزى كه بسيار مهم است قضيه انتخاب اشخاصى است كه بايد نظر كنند به‌