دارند متصل مى‌شوند، شما مطالعه كنيد، چه جمعيتهايى؟ آيا بازاريها هستند؟ آيا منبريها هستند؟ آيا محرابيها هستند؟ يا يك دسته‌هايى هستند كه اين دسته‌ها هيچ كدام به اسلام كارى ندارند؛ بعضى‌شان هم جداً مخالف با اسلامند. اينهايى كه مى‌گويند ما از ديكتاتورى پهلوى خارج شديم به ديكتاتورى عمامه و كفش رسيديم، از ديكتاتورى نمى‌ترسند؛ حاضرند كه يك كمونيست بيايد ديكتاتورى كند. از آخوند مى‌ترسند؛ از عمامه و كفش مى‌ترسند. از اسلام مى‌ترسند نه از ديكتاتورى. بدترين ديكتاتوريها آن است كه در كمونيستهاست، غرب آن طور ديكتاتورى ندارد؛ اينها از آن نمى‌ترسند. اينها از اسلام سيلى خوردند. از آن چه سيلى خوردند الآن مى‌ترسند.

پيامى روشنى‌بخش‌

و شما بايد، شما همه رفقاتان را، تقريباً شايد بيشتر از هزار نفر شما رفيق داريد در آنجا و همه اهل علم هستيد- بيشترند الحمد للَّه، خدا بيشترشان كند- شما بله، به تمام اينها ابلاغ كنيد از قول من، ابلاغ عاجزانه، ابلاغى كه يك نفر فقير دستش را دراز مى‌كند، كه در منابر بگوييد كه مجلس مؤسسان به آن معنا را ملت نمى‌خواهد. به مردم حالى كنيد مطلب را. مسأله، مسئله اقتصاد نيست، مسئله خانه نيست كه من بتوانم از خانه بگذرم، از اقتصاد بگذرم، مسأله مسئله قرآن است. مى‌توانيم ما بگذريم از اين؟ ما نمى‌توانيم بگذريم از اين؟ آنكه مى‌گويد مجلس مؤسسان اگر نباشد ما تحريم مى‌كنيم، اين همين كمونيستها هستند كه آن را تحريم كردند. حالا هم باز همين حرف را مى‌زنند. يا يك كسى است كه اشتباه دارد. اشتباهش بايد رفع بشود. اينها نظرشان به اين است، و اشخاصى كه حسن نيت دارند توجه به اين ندارند، نظرشان به اين است كه تعويق بيندازند. هى تعويق، تعويق تعويق و مجلس مؤسسان به آن طورى كه در غرب هست، و ما هميشه بايد تقليد از غرب بكنيم، و مع الأسف دست بر نداشتيم از اين غربزدگى. آن مجلس مؤسسان شش ماه مى‌خواهد تا آن افراد تعيين بشوند. هفتصد نفر، هشتصد نفر، اگر كارشكنى نكنند در آن. بعد هم چند ماه مى‌خواهد اصلًا يك مجلسى درست بشود؛ آيين نامه‌اش نوشته بشود.