صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٤٣ - عظمت ايران در خارج

[گفته شد كه ممكن است به هيأت اعزامى دولت جمهورى اسلامى به چشم كم و بى‌اعتنايى بنگرند، على‌ رغم آنكه امروز ايرانيان خود را سربلند مى‌دانند. امام فرمودند:]

ذلت‌پذيرى شاه در برابر بيگانگان‌

گمان ندارم آنها ديگر حالا شما را كوچك نگاه كنند. آن وقتى كه شما را كوچك نگاه مى‌كردند كه مى‌ديدند كه آن شخصى كه خودش را شخص اول مملكت مى‌دانست براى آنها آن قدر خضوع مى‌كرد. من اين را يادم نمى‌رود كه جانسون بود، و شاه رفته بود آنجا و عكسش هم آنجا در روزنامه‌ها منتشر شد- اين [از] ياد من نمى‌رود، از ناراحتى كه آن وقت پيدا كردم، آن مرد، جانسون‌ [١]، ايستاده بود آنجا عينكش را برداشته بود و به دستش گرفته بود و چپ به آن طرف نگاه مى‌كرد؛ اين شخص آن سر، همان آنجايى كه جاى نشيمن خودش بود؛ محمد رضا جلو او ايستاده بود، مثل اينكه يك آدم مثلًا بچه مكتبى پهلوى استاد ايستاده بود! وقتى مى‌ديدند آنها كه شخصى كه حالا دارد حكومت مى‌كند به يك جمعيتى اين طور است وضعش، نسبت به آحاد مملكت هم آنها نظرشان آن طور مى‌شد. اما وقتى كه حالا ديدند كه يك مملكت است كه مشتش را گره كرد و همه را بيرون كرده، الآن نظر همه نسبت به شماها منقلب شده است.

عظمت ايران در خارج‌

خودتان بايد حفظ كنيد خودتان را. براى اينكه اين قدر تبليغات بر ضد خود شماها شده است كه ماها را، باطنمان را متحول كردند به يك چيز ديگر، از آن شخصيتى كه انسان بايد داشته باشد. اين قدر اينها تبليغات كردند كه شخصيت را از ما گرفتند كه ما الآن هم تا صحبت مى‌شود، انگلستان، امريكا [هنوز هم احساس ضعف مى‌كنيم‌]! همه اين خيابانهاى ما را به اسم اينها گذاشته بودند. ميدانها را به اسم اينها گذاشته بودند و هكذا همه چيز. حالا شما آن نيستيد، و مملكت ايران هم آن نيست. شما از قرارى كه از خارج مى‌آيند، مى‌گويند كه شما نمى‌دانيد خارج نسبت به ايران چه نگاه مى‌كند. خود ايران باز

[١] ليندون جانسون (رئيس جمهور پيشين امريكا) در ديدار با محمد رضا پهلوى.