صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٤٢ - تأييدات غيبى در قيام ملت

سخنرانى [در جمع علما و روحانيون مشهد (عنايت الهى در انقلاب ايران)]

زمان: ٣١ خرداد ١٣٥٨/ ٢٦ رجب ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: دست غيبى و عنايت الهى در انقلاب ايران- خيانتها و جنايتهاى بيشمار خاندان پهلوى‌

حضار: علما و روحانيون مشهد

[بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌]

تأييدات غيبى در قيام ملت‌

اين ديانت اسلام و قدرت ايمان بود كه حتى بچه‌هاى خردسال ما را جلوى تانك و توپ برد. من وقتى در پاريس مى‌شنيدم كه در تمام قرا و قصبات ايران، در تمام اقشار ملت، زن و مرد، بزرگ و كوچك، دبستانى و دبيرستانى و دانشگاهى، روحانى عاليقدر و ساير طبقات، همه با هم يك مطلب را مى‌گفتند، آنجا فهميدم كه دست غيبى در كار است.

شعاع افعال انسان، هر انسانى باشد، يك حدودى دارد. يك نفر ممكن است يك خانه را بتواند متبدل كند به يك وضعى؛ يك محله را، يك شهر را، يك استان را، يك قشر را؛ اما انسان نمى‌تواند تمام سى و چند ميليون جمعيت، با افكار مختلفه و شغلهاى مختلفه‌اى كه دارند و امكنه مختلفه و از هم دور، همه يك شعار بدهند؛ از بچه دبستانى تا بيمارستانى و پيرمردهاى بيمارستانى، همه دنبال يك مطلب باشند. اين نمى‌شود، الّا اينكه يك عنايت غيبى در كار باشد. آنكه بود اين دست غيبى بود و اين عنايت الهى بود كه يك ملتى كه هيچ نداشت، بر يك قدرتهايى كه همه چيز داشتند غلبه كند. اين همان قدرت صدر اسلام بود كه يك عده از اعرابى كه هيچ وسيله نداشتند، هر چند تايشان يك شمشير، يك شتر داشت، غلبه كنند بر تقريباً تمام معموره دنيا در آن وقت؛ بر آن قدرتهاى بزرگ سلطنتى ايران و روم. اين نبود الّا قدرت الهى و تأييدات غيبى. اين را از تأييدات الهى و غيبى بدانيد، نه از شخص؛ نه از مثل من كه حقير هستم و خدمتگزار شما.