صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٧٤ - ايران آباد به كمكِ دولت و ملت

«بنياد مستضعفين» درست كرديم ... بعد كه رسيدگى كردند ديدند چى! آن قدرى كه اينها چاپيدند و رفتند- و اين اخيراً قرض كردند، و همچو كه فهميدند امكان دارد كه بروند، قرض كردند از همه بانك‌ها با هر طورى كه توانستند و چاپيدند و بردند- اين بنياد مستضعفين هم آن قدرها سرمايه ديگر ندارد. معلوم شد اين طورها نيست كه ما خيال مى‌كرديم كه كافى است براى ما. ما بايد دستمان را باز پيش ملت دراز كنيم؛ براى اينكه اين مستضعفين و اين بيچاره‌ها و اين زاغه‌نشين‌ها را نجاتشان بدهيم، بايد به ملت رجوع كنيم و ملت اين كارها را بكند.

توجه به خواسته‌هاى كارگران‌

همه‌مان يعنى با هم، همه‌مان روى هم رفته دست به هم بدهيم كه يك وضع متوسطى براى اينها حاصل بشود، كه نه بى‌انصافى باشد نسبت به برادرهاى هم نوع شما. اينها را برادر خودتان حساب كنيد. كارگرها، كارگردان‌ها را نوكر حساب نكنيد؛ برادر حساب كنيد، فرزند حساب بكنيد. حوايجشان را ببينيد چه [است‌]، براى اولادتان حوايجى اگر داشته باشد، هر چه بتوانيد برمى‌آوريد. اينها آن قدرها نمى‌خواهند. آن قدرى كه يك زندگى متوسطى، همچو نباشد كه هر چه را دست بگذارد نداشته باشد! اين اسباب اين مى‌شود كه خداى نخواسته يك وقت غير آن طورى كه ما فكر مى‌كنيم بشود.

ايران آباد به كمكِ دولت و ملت‌

خداوند ان شاء اللَّه همه شما را حفظ كند و همه‌تان در فكر اين باشيد كه اين مملكت را راهش بيندازيد. شما خيال كنيد دولت تنها بتواند، نمى‌تواند. مسأله اين نيست كه دولت بتواند كار بكند؛ يك قشر از مردم بتوانند؛ نمى‌توانند. بايد هر كس در هر جا هست مشغول بشود به خدمت تا اينكه بشود اين كار را انجام بدهيم. من كه اينجا نشسته‌ام و يك طلبه هستم به اندازه طلبه‌اى به مردم سفارش كنم، چه بكنم و شما كه صاحب كارخانه هستيد، و خداوند به شما عنايت كرده است شما هم به اندازه خودتان كار را انجام بدهيد؛ كشاورزان هم به اندازه خود. هر كس در آن محيطى كه هست آنجا را درست بكند.