توجه نداشتيد، حالا هم مقصد را نگاه كنيد به مطالب خودتان توجه نكنيد. من اين مطلب را براى شما تنها نمى‌گويم؛ من براى همه دارم مى‌گويم. بازارى حالا نبايد به فكر منفعت بردن باشد. كارگر به فكر اين نباشد كه حقوقش كم است، دهقان به فكر اين نباشد كه امسال زراعت چطور است، باران آمده يا نه. اينها فكرهايى است كه شما را از آن قدرت بازمى‌دارد؛ از آن قدرت الهى بازمى‌دارد. شما «قيام للَّه» كرديد. آن وصيتى كه خداى تبارك و تعالى به پيغمبر اكرم فرمود كه به آنها بگو من يك حرف دارم، يك موعظه دارم؛ هيچ چيز ديگر من نمى‌گويم، يك موعظه: إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ أَنْ تَقُومُوا لِلَّهِ‌ [١] (٥٥). نهضت كنيد براى خدا. يك نفر هستى، براى خدا نهضت كن، پيروز مى‌شوى. همه هستيد، با هم براى خدا نهضت كنيد.

نشانه‌هاى قيام للَّه‌

شما براى خدا نهضت كرديد، دليلش اينكه جان را گذاشتيد كف دست و راه افتاديد در خيابانها و فرياد كرديد اسلام. اين دليل بر اين است كه شما براى خدا كرديد اين كار را. اگر براى خدا نبود، خوب، كسى جان برادرش را، خودش را نمى‌دهد. تو مى‌دانى كه دارد تفنگ مى‌آيد، دارند مسلسل مى‌بندند؛ دارد توپ مى‌آيد، تانك مى‌آيد، سرباز مسلح است. اين دليل بر اين است كه براى خدا اين كار انجام گرفت. همين وصيت خدا موعظه‌اى كه خدا كرده است، عمل شد: أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ. يكى. إِنَّما أَعِظُكُمْ بِواحِدَةٍ. به آنها بگو كه من فقط يك موعظه دارم و آن اين است كه نهضت شما، قيام شما، براى خدا باشد. توى اين همه چيز هست، توى اين يك كار، يك موعظه، همه چيز هست. شما اين موعظه خدا را پذيرفتيد تا حالا، نگذاريد از دستتان برود. قيام للَّه باشد، براى خدا؛ از حالا به بعد هم براى خدا. شما شبها خيليهاتان، يا همه‌تان، تا صبح بيداريد، آن وقتى كه جوان بايد بخوابد در بستر، شما ايستاده‌ايد و تفنگتان به دوشتان است، اين اگر براى خدا نباشد براى كى هست؟ كسى زور نگفته به شما. يكوقت اين است كه يك صاحب منصب‌

[١] بخشى از آيه ٤٦ سوره سبأ.