سر چى دعوا داريد؟ سر اينكه يك نفر آدم آيا خيلى آدم خوبى است، يا خيلى آدم بدى است؟ يك دسته‌اى بگويند بالاى منبر و پايين منبر كه اين آدم كافر است، و يك دسته‌اى هم بگويند كه اين آدم مُسْلِم است و از اوليا است؟ نتيجه چى؟ نتيجه اين است كه شماها، از اينها جدا، اينها از شما جدا. هر دو مقابل هم ايستاده‌ايد و آن وحدت كلمه‌اى كه داشتيد از دست داديد، سر هيچى! سر هيچْ وحدت كلمه را از دست بدهيد، و جدا شدن شما از هم اسباب اين مى‌شود كه ساير قشرها هم از شماها جدا بشوند، مختلف بشوند؛ اين اختلافات اسباب اين بشود كه اين نهضت نتواند كار خودش را عمل كند. آنكه همه خارجى‌ها مى‌خواهند: آنى كه شرقى‌ها و غربى‌ها همه مى‌خواهند، اين را كه شماها از هم جدا و متفرق باشيد.

هوشيارى در برابر تفرقه افكنان‌

توطئه‌ها براى همين است كه شماها را از هم جدا كنند، دشمن كنند، قشرهاى مختلف درست كنند، گروههاى مختلف درست كنند- همه با هم دشمن؛ و آنها نتيجه‌اش را ببرند. نبايد ما بيدار بشويم؟ تا كى ما بايد غافل باشيم؟ ما را سالهاى طولانى غافل كردند و كُلاهِمان را برداشتند، باز نبايد بيدار بشويم؟ شما دانشگاهيها نبايد بيدار بشويد؟ شما علما نبايد بيدار بشويد؟ با همين تفرقه افكنى‌ها ما را چاپيدند و بردند، و بر ما حكومت كردند و جوانهاى ما را در حبس آن قدر زجر دادند و با روحانيون ما آن طور كه ديديد كردند و ساير اقشار هم آن طور، باز ما نبايد بيدار بشويم؟ باز ما بايد سر يك امور جزئى، كه هيچ نيست، با هم اختلاف كنيم، به جان هم بيفتيم؟ منبر را، محراب و دانشگاه [را]، و اينها همه بريزند به جان هم؟ نبايد ما توجه كنيم كه اين دست ديگرى است كه آمده و دارد اين كار را انجام مى‌دهد؟ نبايد اين ملت بيدار بشود كه در ظرف دو ماه، صد گروه اظهار وجود كردند؟ اين هم همچو مِنْ باب اتفاق نيست، اين يك دست حساب كرده در كار است كه اين رمزى كه دست شما بود، و آن رمز پيروزى بود، ازتان بگيرد. آنها فهميدند كه با وحدت شكست خوردند، وحدت را از شما دارند مى‌گيرند. با عمل آنها و