صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٥ - تأييد طرح دولت و تصويب قانون اساسى

ايستاده آنجا و تفنگش را كشيده مى‌گويد بايد بايستيد اينجا؛ آن براى خدا نيست؛ براى صاحب منصب است، براى تفنگ است. كسى حالا به شما فشارى نياورده كه پا شويد بايستيد تا صبح. اين «للَّه» است. براى خدا. جوانى كه بايد در دل شب بخوابد، اقتضاى جوانى اين است كه بخوابد، شما نمى‌خوابيد، تفنگ را به دوش كشيديد و خودتان را در معرض هلاكت گذاشتيد. شياطين باز دنبال هستند كه خداى نخواسته بزنند؛ و شما ايستاديد و داريد از اسلام طرفدارى مى‌كنيد، اين براى خداست. اگر براى خدا نبود، چه كارى بود كه انسان خوابش را بگذارد كنار و بيايد در يك جايى كه معرض خطر است، از مورد اطمينان، از معرض امان، از خواب دست بردارد بيايد در معرض اين خطر و خواب عزيزش را از دست بدهد. اين نمى‌شود غير از خدا. زور هم كه نيست. هيچ كس هم به شما نگفته، فقط يك قدرت در شما هست، آن قدرت ايمان است، اين را حفظش كنيد. اين همان است كه شما را تا اينجا پيروز كرده است و همه حرفهاى ماديين را باطل كرده است. حرفهاى كمونيستها با همين باطل مى‌شود. اگر فقط دنياست و فقط همين است، اين قدرت كه زمين زد آن قدرتهاى بزرگ را! اگر همين بود نمى‌شد. شما همه مى‌گفتيد معقول نيست؛ امكان ندارد. بياييد بسازيد. يك قدرى شما هم پايين بياييد از آن چيزى كه ... مى‌گوييد. ايمان بود كه شما را به اينجا رساند و اين ايمان را حفظ كنيد تا شما را به آخر برساند.

تأييد طرح دولت و تصويب قانون اساسى‌

ما حالا بايد قانون اساسى را آن طورى كه اسلامى باشد، اساس را تحكيم كند، بايد آن را تصويب كنيم و اين هم بايد زود تصويب بشود. اين طرحى كه دولت داده است همين طرح صحيح است. و اگر بخواهد آن طورى كه اين غربزده‌ها مى‌گويند كه شما هم مطابق مثلًا چيزهايى كه دنيا مى‌پسندد يك مجلسى درست كنيد، با پانصد- ششصد نفر آدم، و بعدش يكى يكى بنشينند همه‌شان آنجا، اين معنايش اين است كه ما تا دو- سه سال ديگر بنشينيم و عزا بگيريم و آنها قوه پيدا بكنند! طرحى است كه يا از غرب ريخته شده است؛