صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٣٧ - حكومتهاى مردمى و دستاورد آن

هيچ امكان نداشت برايش كه بيايد با مردم بنشيند. با دوگل‌ [١] بود كه آمده بود اينجا. رفته بودند نزديكيهاى بازار، و با آن همه حفاظتها و اينها. دوگل پياده شده بود رفته بود توى جمعيت. براى اينكه او نمى‌ترسيد از جمعيت ايران. شايد در جمعيت خودش هم آنجا نمى‌ترسيد.

حكومتهاى مردمى و دستاورد آن‌

وقتى كه اين طور باشد كه بتواند يك سلطان مملكت، فرض كنيد يا يك نخست وزير مملكت، بتواند برود توى مردم، با مردم باشد، صحبت كند، حرف بزند، چه بكند، وقتى اين طور باشد، خوب، اساس به احترام صدرنشينى‌اش و حكومتى‌اش باز هست، با اضافه اينكه مردم پشتيبان او هستند، مردم او را چون پاسبان خودشان مى‌دانند، پشتيبانشان هستند. اما وقتى كه بگويند پاسبان عقرب است و مى‌زند آدم را، به اسم پاسبانى اخاذى مى‌كند، مردم را مى‌چاپد، خوب، اين ديگر معلوم است كه مردم با او بدبين مى‌شوند. اگر ديدند كه رؤساى ماليه، مثلًا، اينها يك قدرى ماليات مى‌گيرند يك قدرى هم زيادتر از ماليات براى خودشان، يك قدرى هم مأمورشان مى‌رود چه مى‌كند، مردم حتى الامكان ماليات نمى‌دهند؛ حتى الامكان بتوانند از زير بارش فرار مى‌كنند. اما وقتى ديدند آنكه آمده است براى حفظ خودشان و براى حفظ مملكتشان براى حفظ دارايى‌شان، براى حفظ جانشان اينها دارند زحمت مى‌كشند، خوب، قهراً آدم وقتى ديد يك كسى به او محبت مى‌كند، به او محبت مى‌كند؛ آن وقت مالياتها را با رضا و رغبت و با صورت گشاده به آنها مى‌دهد. جديت بكنيد كه با مردم رفتارتان خوب باشد. اينها بندگان خدا هستند. با اينها رفتارتان خوب باشد. همه جا، همه كس، همه مردم با هم، جديت بكنند كه همه با هم خوب باشند؛ يك محيط برادرى ايجاد بشود [در] يك مملكت اگر يك محيط برادرى ايجاد شد، يك محيطى كه قرآن كريم مى‌فرمايد كه مؤمنين اخوه هستند، برادر هستند، همه مؤمنها با هم برادر هستند، وقتى يك محيط برادرى پيدا شد، صلح و صفا پيدا شد،

[١] شارل دوگل، رئيس جمهور وقت فرانسه.