اعمالشان را تطبيق ندهند با اسلام، يك صورت قبيحى از اسلام در خارج منعكس مى‌شود؛ كه حالا هم كه دولت اسلامى مثلًا شد، حالا هم كه جمهورى اسلامى شد، مثلًا پاسدارهاى اسلام مى‌ريزند خانه‌هاى مردم را غارت مى‌كنند؛ چه مى‌كنند. يك قضيه كه بشود، كافى است كه بگويند همه مى‌كنند! دو تا قضيه وقتى كه واقع بشود كه بيخود بريزند به خانه‌هاى مردم و از آنجا مثلًا غارتگرى بكنند، اين كافى است براى اينكه بگويند كميته‌اى‌ها كه بگويند پاسدارهاى اسلامى وضعشان غارتگرى است. يك كميته در يك محلى اگر واقع بشود، دو تا كميته در يك محلى اگر واقع بشود، و بر خلاف مقررات شرع در آن عمل بشود، كافى است كه بگويند كميته‌هاى اسلامى هم اين طور هستند كه اين طور كارها را انجام مى‌دهند. اگر دو تا حبسى بر خلاف مقررات اسلام با آنان عمل بشود كافى است كه بگويند حبس اسلام هم مثل حبس ساواك مى‌ماند!

مسئولان نظام در معرض آزمون الهى‌

الآن يك تكليف بسيار بزرگى به عهده همه ماست. من كه يك طلبه هستم اين تكليف را دارم؛ آقايان هم، كه از آقايان هستند، اين تكليف را دارند؛ ساير قشرها هم دارند؛ كه كوشش كنيم وجهه اسلام و صورت اسلام را آن طور كه هست نمايش بدهيم؛ نه آن طورى كه خلفايى مثل معاويه و يزيد و بعضى، يا بسيارى از خلفاى اموى و بنى عباس جلوه مى‌دادند. به عنوان اينكه ما نماينده اسلام هستيم كارهايى مى‌كردند كه با اسلام مخالف بود؛ و اسباب اين مى‌شد كه يكوقت وجهه اسلام را در دنيا دگرگون كنند.

الآن ما در يك امتحان بزرگ واقع هستيم. الآن خدا ما را امتحان مى‌كند كه آيا ما در اين وقتى كه يك مطلبى دستمان آمده، يك قدرتى دستمان آمده است، آيا ما چه مى‌كنيم؟ ما هم همان هستيم به صورت ديگر؟ يا خير، ما روى مقررات عمل مى‌كنيم؟ آنى كه مهم است پيش من اين است كه امروز خطر هست در كار، خطر كمونيست در كار اين قدرها نيست؛ هست، ولى اين قدرها نيست. خطر ساواكى ديگر اين قدرها نيست در كار، اين خطرها مهم نيست. اموال شاه سابق برود يا نرود، پيش من چيز مهمى نيست؛