صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٩ - از پيامدهاى ناپسند پيروزى

سخنرانى [در جمع دختران دانشجوى دانشگاه دماوند (خطر اختلافها- نسل آينده)]

زمان: ٥ بعد از ظهر ١١ تير ١٣٥٨/ ٧ شعبان ١٣٩٩

مكان: قم‌

موضوع: خطر گروه‌بنديها و اختلاف افكنيها- لزوم انقلابى بارآوردن نسلهاى آينده‌

حضار: دختران دانشجوى دانشگاه دماوند

بسم اللَّه الرحمن الرحيم‌

از پيامدهاى ناپسند پيروزى‌

لازمه هر انقلابى، كه شايد قابل اجتناب نباشد، اين است كه بعد از پيروزى، يا بعد از اعتقاد به پيروزى، اين مسائل شخصى پيش مى‌آيد. مادامى كه در حال انقلاب هست يك ملتى- هر ملتى باشد- در حال انقلاب است، مسائل شخصى و مسائل گروهى پيششان مطرح نيست؛ همه اجتماعاً رو به مقصد مى‌روند. چنانكه در انقلاب ايران ملاحظه كرديد كه همه قشرهاى ملت مسائل شخصى و مسائل حزبى و گروهى خودشان را كنار گذاشته بودند، و رو به يك مقصد مى‌رفتند. حتى آن گروههايى كه موافق با نهضت هم نبودند آنها هم سكوت مى‌كردند، طرح نمى‌كردند مخالفت را؛ براى اينكه مى‌ديدند مقابل ملت نمى‌توانند عرض وجود بكنند. لكن بعد از اينكه اين پيروزى تا همين حد حاصل شد و مردم دريافتند كه حريف را از ميدان بيرون كرده‌اند، آن هم يك همچو حريف قدرتمند و ريشه دارى كه رژيم ٢٥٠٠ سال بود، بعد كه مردم احساس پيروزى كردند، مثل اينكه ٣٥ ميليون جمعيت را از زندان بيرون كرده باشند، اينها از اختناق و از زورها و چپاولگرها و اينها يكدفعه زدند بيرون؛ و بعد از اينكه خودشان را پيروز ديدند، اين معنايى كه لازمه انقلاب است، در ايران هم حاصل شد و آن اينكه بعد از انقلاب توجه مى‌شود به خواستهاى شخصى. در حال انقلاب اصلًا صحبت مسكن هيچ مطرح نبود كه مسكن كى دارد، كى ندارد؛ حتى آن زاغه‌نشينها هم- آن طورى كه يكوقت نشان دادند- آنها هم در مصاحبه گفت يكى‌شان كه ما صبح كه مى‌شود همه‌مان با