هم آن بانوان محترمه. و هيچ كس هم شما را الزام نكرده بود كه بياييد بريزيد در خيابان، يا برويد پشت بامها «اللَّه اكبر» بگوييد و مورد اصابت گلوله مثلًا شايد واقع بشويد. اين قدرت ايمان بود كه شما را به خيابانها كشيد و بانوان را به خيابانها. و ارزش عمل همين است. يكوقت اين است كه يك سازمانى است كه روى آن سازمان الزام دارد انسان به اينكه برود بيرون خودش را به خطر بيندازد. يكوقت اين است كه نه، هيچ سازمانى كه او را الزام كند نيست؛ داوطلب است براى اينكه برود و خدمت كند. آنكه ارزش به خدمت و به عمل زياد مى‌دهد همين معناست كه با همه مشكلات و با همه خطرها در اول نهضت همه‌تان به خيابانها رفتيد و مقابل توپ و تانك، بدون اينكه كسى شما را الزام كرده باشد. و حالا هم همه به همين معنا حاضريد و داريد شما پاسدارى مى‌كنيد. و ارزش اين پاسدارى خيلى زياد است. و من اميدوارم كه همه ما و همه شما را خداوند از پاسداران اسلام قرار بدهد و همه در خدمت امام زمان باشيد.

حفظ قدرت ايمان‌

چيزى كه الآن مهم است اين است كه همين پاسدارى كه شما مى‌كنيد و بانوان هم همين پاسدارى كه كرديد و نهضت را رسانديد به اينجا و يك امر اعجازى را، معجزه‌آميزى را، محقق كرديد و قدرت بزرگى را شكستيد، همين قدرت ايمان بايد باز هم محفوظ بماند. اگر چنانچه بخواهيد روى آن مقصدى كه شما از اول آمديد و اسلام را خواستيد، جمهورى اسلام را خواستيد، اگر بخواهيد كه جمهورى اسلامى به همه معنا كه دارد، با همه محتوا كه دارد، در خارج تحقق پيدا بكند، بايد كه از حالا به بعد هم همان ايمان را، همان قدرت ايمان را، حفظ كنيد. با هم باشيد. همه فكرها همه فكر اينكه جمهورى اسلامى محقق بشود. جمهورى اسلامى به اين نيست كه ما فقط بگوييم كه ما جمهورى اسلامى را مى‌خواهيم، يا رأى بدهيم. رأى دادن اسباب اين نمى‌شود كه جمهورى اسلامى تحقق داشته باشد. بله، البته الآن رسماً ايران جمهورى اسلامى است؛ لكن در جمهورى اسلامى احكام اسلام بايد در آن جارى بشود. يعنى در هر جاى ايران،