برادرهاى من! خواهرهاى من! امروز آبروى اسلام بسته به اعمال ماهاست، اعمال شماهاست. امروز آبروى اسلام بسته به اعمال روحانيين است. روحانيين كه مربى انسانها هستند، به جاى انبيا نشسته‌اند، مبعوث از طرف انبيا هستند. آبروى اسلام امروز، آبروى اسلام در ايران امروز، بسته به اعمال همه است، و خصوصاً روحانيون. اگر خداى نخواسته از اين طايفه يك اشتباهى صادر بشود، يك خطايى صادر بشود، اين به پاى اسلام تمام مى‌شود. متوجه باشيد كه مسئوليت بزرگ است. همه مسئوليم، همه مسئوليد لكن روحانيون بيشتر مسئولند. مبادا يكوقت اعمالى صادر بشود از اين طايفه، كه همان طور كه گفته مى‌شود، و اشخاص مغرض گفته‌اند و مى‌گويند، كه «ما از زير بار ديكتاتورى رضا خان بيرون آمديم و زير بار ديكتاتورى آخوندها واقع شديم»! آخوند ديكتاتور نيست؛ و ديكتاتور آخوند نيست. اگر رسول اكرم، امير المؤمنين- سلام اللَّه عليه- خداى نخواسته ديكتاتور بودند، آخوند هم بايد ديكتاتور باشد؛ لكن آنها نبودند. آنها هيچ وقت اعمال قدرت را بر غير موضعش نمى‌كردند؛ آنها آن بودند كه- به حسب نقل- وقتى كه حضرت امير- سلام اللَّه عليه- غلبه كرد بر يك دشمنى‌ [١] و او تف انداخت به صورت امير المؤمنين، پا شد. لكن يك قدرى چيز شد گفته مى‌شود كه آمدند بعد او را از بين بردند. و از ايشان سؤال شد، گفت ترسيدم كه براى خدا نباشد؛ براى اين باشد كه او به من اهانت كرده .... اهانت به يك موجودى كه هر كه او را اهانت كند واجب القتل است. هر كه به رسول خدا اهانت كند، هر كه به ائمه هدى‌ اهانت كند، واجب القتل است. در عين حال براى اينكه خودش بوده و يك حقى براى خودش بوده و مى‌خواسته كه خالص باشد اين كارى را كه مى‌فرمايد، تأمل كرد تا اينكه مبادا يكوقت يك خللى در قصد واقع بشود.

آقايان علماى اعلام مسئوليتشان زياد است؛ چنانكه شغلشان از همه شغلها شريفتر است. شغلْ شغل انبياست، و مسئوليتْ مسئوليت انبيا. و همه و همه مسئول هستيم. همه‌

[١] عمرو بن عبد ود (در جنگ احزاب).