داشت براى اينكه من ديدم همين كارى كه عراق دارد مى‌كند و همين كارى كه كويت مى‌كند نمى‌گذارد ما از اين طرف شهر برويم آن طرف شهر، سوار طيّاره بشويم برويم، اين قدر هم مانع شدند، گفتند: از همان جا كه آمديد به همان جا برگرديد. اين براى اين بود كه همه اينها طرفدار بودند با آن رژيم، آن وقت آن قدرتهاى بزرگ هم همه پشت سرش بودند. بعضيها صريح مى‌گفتند مثل امريكا و انگلستان، بعضيها هم صريح نمى‌گفتند لكن بودند؛ براى اينكه منافع خودشان را به وجود او مى‌دانستند و متأسف بودند از رفتن او. در عين حال كه همه قوّه‌هاى عالم بر خلاف يك سى و پنج ميليون جمعيت، يك جمعيت ايرانى، همه قوّه‌هاى عالم، مخالف، مع ذلك نتوانستند نگه دارند اين را. چه اسباب اين شد كه يك همچو پيروزى پيدا شد؟ ماها عُرضه‌اى داشتيم؟ نه، ايمان و نظر خدا بود، وقتى همه شما از ظلم بيزاريد و همه شما به عدالت اسلامى رو آورديد، خداى تبارك و تعالى به شما كمك مى‌كند؛ ملائكة اللَّه كمك مى‌كنند. اين ملائكة اللَّه كه در جنگهاى اسلامى به جمعيتهاى كوچك كمك مى‌كردند كه پيروز مى‌شدند بر جمعيتهاى بزرگ، منتها خود مردم آنجا نمى‌دانستند؛ پيغمبر مى‌دانست به وحى. الآن هم اگر پيغمبر بودند، شايد مى‌فرمودند كه شما اين پيروزى كه پيدا كرديد، ملائكة اللَّه با شما موافق بود. همه اسلام را مى‌خواستيد، دين حق را مى‌خواستيد و از رژيم فاسد اعراض كرديد، اين اسباب اين معنا شد.

وحدت، رمز پيروزى است‌

اين دو تا كلمه: همه با هم وحدت كلمه و همه با اسلام. اين دو تا كلمه رمز پيروزى شما بود، و عمل به آيه كريمه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا [١] در اين آيه همين رمز است كه همه‌تان با هم به خدا بپيونديد و جدا از هم نباشيد؛ اجتماع با هم باشد، و توجه به خدا باشد؛ تفرقه هم نباشد در كارهايتان. اين اسباب اين شد كه يك جمعيت كمى با نداشتن هيچ سازوبرگ جنگى، مشتى داشتند و ايمانى داشتند، غلبه كردند بر جمعيتهاى بزرگ و

[١] سوره آل عمران، آيه ١٠٣: «به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده نشويد».