راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٧٤ - حقوق مسلمانان

رحمت خدا آنها را فرا گيرد و چون هم را در آغوش گيرند و هدفى جز رضاى خدا نداشته باشند به آنها گفته شود: آمرزيده شديد، عمل را از سر گيريد، و چون با يكديگر سخن گويند فرشتگان به هم گويند: از آنها دور شويد كه رازى دارند و خداوند بر ايشان پرده انداخته است. اسحاق گويد: عرض كردم: فدايت شوم بنابراين سخن آنها نوشته نمى‌شود در حالى كه خداى تعالى مى‌فرمايد: ما يَلْفِظُ من قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ«١٤٩» امام صادق (ع) آه عميقى كشيد و بعد گريه كرد به حدى كه محاسنش تر شد و فرمود: همانا خداى تعالى به احترام آن دو مؤمن به فرشتگان فرمود از آنها در وقت ديدارشان فاصله گيرند، اگر فرشتگان الفاظ آنها را ننويسند و سخنشان را ندانند ولى خدايى كه داناى راز و پنهان‌تر از راز است سخن آنها را مى‌داند و ثبت مى‌فرمايد»«١٥٠» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «شما (شيعيان) را نورى است كه بدان وسيله در دنيا شناخته مى‌شويد تا آن جا كه هر گاه كسى از شما با برادرش ملاقات كند محل نور را در پيشانى او ببوسد»«١٥١» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «نبايد سر و دست كسى از شما را ببوسند مگر از رسول خدا (ص) يا كسى كه رسول خدا (ص) اراده كرده باشد.»«١٥٢»

از على بن مزيد صاحب سابرى نقل شده است كه مى‌گويد: «خدمت امام صادق (ع) رسيدم و دستش را گرفتم و بوسيدم. فرمود: آگاه باش كه بوسيدن دستى جز دست پيامبر (ص) و وصى او شايسته نيست«١٥٣»»«١٥٤» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «بوسيدن دهان كسى سزاوار نيست جز