راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٧٢ - حقوق مسلمانان

و آن حضرت فرمود: «هر دو نفرى از مسلمانان كه با يكديگر ملاقات كنند و مصافحه بگيرند پيش از جدا شدن، خداوند آنها را بيامرزد.»«١٣٩»

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) روايتى در كافى از ابو عبيده نقل شده كه مى‌گويد:

«من هم كجاوه امام باقر (ع) بودم، اول من سوار مى‌شدم و بعد آن حضرت چون در جاى خود قرار مى‌گرفتيم، حضرت به من سلام مى‌داد و مانند مردى كه رفيقش را به تازگى نديده است، احوال‌پرسى و مصافحه مى‌كرد، و هنگام پياده شدن آن حضرت پيش از من پياده مى‌شد، چون روى زمين قرار مى‌گرفتيم، به من سلام مى‌كرد و مانند كسى كه رفيقش را به تازگى نديده سلام مى‌داد و احوال‌پرسى مى‌فرمود عرض كردم: يابن رسول الله! شما كارى مى‌كنيد كه هيچ كس چنان نكرده است و اگر يك بار هم بكند، زياد است.

فرمود: مگر ثواب مصافحه را نمى‌دانىي هر گاه دو مؤمن به هم برسند و يكى با ديگرى مصافحه كند، همواره گناهان آن دو بريزد همان طورى كه برگ از درخت مى‌ريزد و خدا به آنها عنايت مى‌فرمايد تا وقتى كه از هم جدا شوند»«١٤٠» و از آن حضرت نقل شده است كه فرمود: «هر گاه دو مؤمن با هم برخورد كنند و مصافحه بگيرند، خداوند دست خود را ميان دست آنان بگذارد و با آن كه رفيقش را بيشتر دوست مى‌دارد، مصافحه كند.»«١٤١»

از ابو حمزه نقل شده كه گويد: «با امام باقر (ع) هم كجاوه بوديم چون بار بر زمين گذاشتيم، حضرت اندكى قدم زد و برگشت و دست مرا گرفت و بگرمى فشرد من عرض كردم: فدايت شوم من كه در كجاوه همراه شما بودمي فرمود: مگر نميدانى چون مؤمن گردشى كند و سپس با برادرش مصافحه كند خداوند به آنها توجه فرمايد و همواره به آنها عنايت كند و به گناهانشان گويد: فرو ريزيد و گناهان فرو ريزند.- اى ابو حمزه!- همان طورى كه برگ درختان فرو مى‌ريزند و آنها خالى از گناه از يكديگر جدا شوند»«١٤٢»