راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٨٤ - حقوق مسلمانان

پرسيدم و اين كه چرا به دنبال آن بايد حمد خدا را گفتي فرمود: همانا براى خداوند بر بنده‌اش نعمتهايى است از سلامتى بدن و اعضاى بدنش و براستى كه بنده خدا از ياد اين نعمتها غافل مى‌شود و چون ياد خدا را فراموش كند، خداوند به باد فرمان دهد كه از تنش بگذرد و از بينى او بيرون رود تا خدا را به خاطر آن حمد گويد. بنابراين حمد او در آن هنگام شكر نعمتى است كه آن را فراموش كرده است.»«١٩٧»

از جابر نقل شده كه مى‌گويد: ابو جعفر (ع) فرمود: «چيز خوبى است عطسه! براى بدن سودمند است و خداى عزّ و جلّ را به ياد انسان مى‌آورد! عرض كردم: نزد ما كسانى هستند كه مى‌گويند: رسول خدا (ص) را از عطسه بهره‌اى نيست! فرمود: اگر دروغ گويند شفاعت محمد (ص) به ايشان نرسد.»«١٩٨»

از ابن ابى عمير به نقل از يكى از اصحابش گفته‌اند: «مردى در محضر امام باقر (ع) عطسه زد و گفت: الحمد لله امام (ع) نفرمود: يرحمك الله، و به او گفت: تو از حق ما كاستى، سپس فرمود: هر گاه كسى از شما عطسه زد، بايد بگويد: الحمد لله رب العالمين و صلى الله على محمد و اهل بيته، مى‌گويد: آنگاه آن مرد اين ذكر را گفت، پس از آن امام باقر (ع) فرمود: يرحمك الله.»«١٩٩»

از فضيل بن يسار نقل شده كه مى‌گويد: به امام باقر (ع) عرض كردم: «در سه مورد صلوات بر محمد و آل محمد (ص) پسنديده نيست: يكى وقت عطسه و ديگرى هنگام سر بريدن حيوانات و سوم در وقت جماع. حضرت باقر (ع) فرمود: چه شده آنها را، واى بر ايشان، آنها منافق شده‌اند، خدا لعنتشان كند.»«٢٠٠»

از مسمع بن عبد الملك روايت شده مى‌گويد: «حضرت صادق (ع) عطسه زد، سپس فرمود: الحمد لله رب العالمين آنگاه انگشتش را بر بينى نهاد و فرمود: رغم أنفى للّه رغما آخرا.»«٢٠١»

از آن حضرت نقل شده است: «هر كس صداى عطسه‌اى را بشنود و خداى عزّ و جلّ‌