از انس نقل شده كه مى‌گويد: «روزى همين طور كه رسول خدا (ص) نشسته بود، ناگهان خنديد به حدّى كه دندانهاى ثنايايى‌اش ديده شد. عمر عرض كرد: يا رسول الله! پدر و مادرم فدايت باد! چرا خنديديدي فرمود: دو مرد از امتم در برابر پروردگار ربّ العزّه زانو زده‌اند. يكى مى‌گويد: پروردگارا حق مرا از اين مرد بگير، و خداى متعال به او مى‌فرمايد: حق برادرت را باز پس بده، او مى‌گويد: پروردگارا از اعمال خوبم چيزى باقى نمانده است، پس خداوند به آن كه حقش را مطالبه مى‌كرد، خطاب مى‌كند: با برادرت چه مى‌كنى. از اعمال خوب او چيزى باقى نمانده استي مى‌گويد: پروردگارا! بنابراين بايد گناهان مرا به گردن بگيرد، آنگاه اشك از چشمان رسول خدا (ص) سرازير شد و فرمود: همانا آن روز، روز عظيمى است! روزى است كه مردم محتاج آنند كه كسى بار گناهانشان را بر دوش بگيرد، فرمود: پس خداوند به آن مردى كه دادخواهى مى‌كرد، مى‌فرمايد: چشمانت را بالا بگير نگاهى به بهشت كن. گويد: پروردگارا شهرهايى از نقره با كاخهايى از طلا كه عرشه‌هاى آنها مرواريد نشان است، مشاهده مى‌كنم. اينها مال كدام پيامبر يا كدامين صديق و يا كدام شهيد استي خداى تعالى مى‌فرمايد: اينها مال كسى است كه بهاى آن را بپردازد. عرض مى‌كند: پروردگارا چه كسى آن بها را در اختيار داردي مى‌فرمايد: تو مالك آنى. عرض مى‌كند: پروردگارا چه بهايىي خطاب مى‌رسد:

گذشت و عفو از برادرت. مى‌گويد: پروردگارا از او گذشتم.

خداى متعال فرمايد: دست برادرت را بگير و وارد بهشت كن سپس رسول خدا (ص) فرمود: از خدا بترسيد و مابين خودتان صلح كنيد، زيرا خداوند روز قيامت بين مؤمنان اصلاح مى‌كند.»«٤٧»

پيامبر (ص) فرمود: «دروغگو نيست كسى كه بين دو نفر را اصلاح كند و سخن نيكى بگويد.»«٤٨» اين حديث بر وجوب اصلاح بين مؤمنان دلالت دارد زيرا ترك دروغ‌

[٤٧] اين حديث را حاکم در مستدرک، ج ٤، ص ٥٧٦ نقل کرده و مي‌گويد: اسناد اين حديث صحيح است ولي بخاري و مسلم آن را نقل نکرده‌اند.

[٤٨]- اين حديث را بخاري در صحيح، ج ٣، ص ٢٢٧، کتاب الصّلح نقل کرده است.