راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣٣٧ - باب هفتم در مسائل متفرّقهاى كه بسيار مورد نيازند

رشوه در قضاوت و داورى، در حقيقت كفر به خداى بزرگ است.»«٢٨»

از عبد الله بن يحيى كاهلى نقل شده كه مى‌گويد: «به امام صادق (ع) عرض كردند:

ما با يكى از برادرانمان به خانه ايتام وارد مى‌شويم، و آنها خدمتگزارى دارند. پس روى فرش آنها مى‌نشينيم و از آب آنان مى‌آشاميم و خدمتگزار ايشان به ما خدمت مى‌كند و چه بسا از طرف آن دوستمان در آن جا اطعام مى‌شويم و در ميان غذايى كه مى‌خوريم از طعام ايتام وجود دارد، نظر شما در اين باره چيستي امام (ع) فرمود: اگر در ورود شما بر ايتام سودى به حال ايشان است، اشكالى ندارد و اگر زيانى باشد، درست نيست. و فرمود: بلكه هر كسى به حال خود بيناست بنابراين بر شما وضعيّت پوشيده نيست و خداى تعالى فرموده است: وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ وَ الله يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ من الْمُصْلِحِ.«٢٩»

از على بن مغيره نقل شده كه مى‌گويد: «به امام صادق (ع) عرض كردم، من دختر برادرى دارم كه يتيم است، چه بسا به او هديه‌اى مى‌دهند و من از آن مى‌خورم سپس از مال خودم چيزى به او مى‌خورانم و مى‌گويم: پروردگارا! اين در برابر آن امام (ع) فرمود: باكى نيست.»«٣٠»

از سماعة نقل شده كه مى‌گويد: «از امام صادق (ع) درباره قول خداى تعالى: وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ، پرسيدم فرمود: مقصود يتيمانند هر گاه مردى سرپرستى يتيمان را در خانه‌اش عهده‌دار مى‌شود، بايد از مال خودش به مقدارى كه براى هر كدام آنها بيرون مى‌آورد، بيرون آورد پس با مال آنها بياميزد و با هم بخورند و به چيزى از مال آنها دست درازى نكنى كه همانا آتش است.»«٣١»