راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٥٩ - نهم، در نافرمانى زنان،

است مى‌خواستم آنها را بين برادران تو تقسيم كنم و به وسيله تو افراد شايسته را شناسايى كنم و آن راهى به سوى خدا باشد. احمد گفت: مگر استادم اجازه دهد. به ابو سليمان دارانى مراجعه كرد كه او را از ازدواج منع مى‌كرد و مى‌گفت: هر كس از ياران ما ازدواج كرد اوضاعش دگرگون شد. دارانى وقتى كه سخنان رابعه را از احمد شنيد، گفت: با او ازدواج كن، كه او ولىّ خداى سبحان است و اين سخن او، كلام صدّيقين است. احمد مى‌گويد: من با رابعه ازدواج كردم و در ميان خانه ما يك پايه گچى بود، اين پايه از آب دست كسانى كه پس از خوردن غذا دستشان را روى آن مى‌شستند و با عجله مى‌خواستند بيرون روند، و نيز از آب دست كسانى كه دستشان را با اشنان مى‌شستند، از بين رفت.

احمد گفت: بعد از او من با سه زن ازدواج كردم و او بهترين غذاها را به ما مى‌خورانيد و مرا معطّر مى‌كرد و مى‌گفت: برو با نشاط و قوّت به همسرانت برس و اين رابعه در ميان مردم شام، نظير رابعه عدويه در بين مردم بصره بود.

از جمله واجباتى كه بر عهده زن است، آن است كه در مال شوهر ولخرجى نكند بلكه از آن نگهدارى كند رسول خدا (ص) فرمود: «براى زن حلال نيست كه از خانه شوهر بدون اجازه او اطعام كند مگر خرمايى را كه مى‌ترسد، فاسد شود. بنابراين اگر با رضايت شوهر اطعام كند، اجر و پاداشى همانند او دارد و اگر بدون اجازه او اطعام كند، اجر و پاداشش مال شوهر و گناهش به گردن او خواهد بود.»«٨٩»