راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٥٨ - نهم، در نافرمانى زنان،

در روايتى آمده است: «بايد زن براى شوهرش خود را به بهترين عطرها معطّر كند و بهترين لباسهايش را بپوشد و بهترين آرايشها را بكند و صبح و شام خودش را بر شوهرش، عرضه كند و حقوق شوهر بر زن بيشتر از اينهاست.»«٨٧»

از آن حضرت است: «زن بدون اجازه شوهرش، حق آزاد كردن برده، صدقه دادن، بخشيدن چيزى به كسى و نذر كردن از مال خودش ندارد مگر در مورد زكات و يا احسان به پدر و مادر و يا براى صله رحم (كه نيازى به اذن شوهر ندارد)«٨٨».

غزالى گويد: «بنابراين حقوق مرد بر زنش بسيار است. و مهمترين آنها دو چيز است: يكى آن كه خودش را حفظ كند و از نامحرم بپوشد و ديگر آن كه بيش از حد نياز درخواست نكند و از مصرف مالى كه شوهر از راه حرام به دست آورد بپرهيزد. زنان قديم همين روش را داشتند وقتى كه مرد از منزلش بيرون مى‌رفت، زن و دخترش به او مى‌گفتند: مبادا كسب حرام كنى كه ما بر گرسنگى و سختى صبر مى‌كنيم امّا بر آتش دوزخ نمى‌توانيم صبر كنيم.

مردى از پيشينيان عازم سفر شد، همسايه‌ها راضى به مسافرت او نبودند به همسرش گفتند: با اين كه او براى تو خرجى نگذاشته است، چرا تو راضى شدى كه او به سفر برودي زن گفت: از زمانى كه من او را شناخته‌ام او روزى خوار بوده است، نه روزى دهنده ولى من پروردگار روزى دهنده‌اى دارم اكنون روزى خوار مى‌رود اما روزى دهنده مى‌ماند.

رابعه دختر اسماعيل به احمد بن ابى الحوارى پيشنهاد ازدواج داد امّا احمد به خاطر عبادتى كه داشت راضى نشد و به او گفت: به خدا قسم كه من به دليل گرفتارى به حال خودم ميلى به زنان ندارم. رابعه در جواب گفت: به خدا سوگند كه من به خودم مشغولترم تا شما و تمايلى هم به ازدواج ندارم، اما از همسر قبلى‌ام به من مال زيادى به ارث رسيده‌