سفيان گفت و عبد اللّه بن عمر در حديثى مرفوع كه:از جمله كباير آن باشد كه مرد پدر و مادر را دشنام دهد.گفتند:چگونه باشد كه مرد پدر و مادر خود را دشنام دهد؟گفت:بلى،مادر و پدر كسى را دشنام دهد،تا آن‌كس مادر و پدر او را دشنام دهد،و اين مانند آن است كه گفت-عليه السّلام:

المستبان ما قالا فعلى البادى ما لم [١]يعتد المظلوم.

و عبد اللّه مسعود گفت:كباير چهار است:شرك به خداى،و نوميدى از روح خداى،و يأس از رحمت خداى،و امن از مكر خداى.

عبد اللّه عمر گفت:كباير هفت است:شرك و قتل عمد و عقوق الوالدين و أكل الرّبا و أكل مال اليتيم و قذف المحصنات و الفرار من الزّحف و السّحر.

و روايت كردند از صادق-عليه السّلام-كه او گفت:كباير سه است:ترك ملّت،و تبديل سنّت،و قتال اهل صفقت.

و فرقد گفت:در تورات خواندم كه امّهات گناه سه است-و آن اوّل گناه است-كه كردند:اوّل كبر و آن ابليس كرد،دوم حرص و آن آدم كرد.سه‌ام [٢]حسد و آن قابيل كرد.

عبد اللّه عبّاس را گفتند:كباير هفت است،گفت:هفت است تا به هفتصد [٣]، الّا آن است كه گناه به استغفار كبيره نباشد،و به اصرار صغيره نباشد.

سعيد جبير[گفت] [٤]:هرچه معصيت خداست همه كبيره است،الّا آن است كه بنده چون گناهى بكند بايد تا استغفار كند كه خداى تعالى در دوزخ هيچ‌كس را مخلّد ندارد الّا آن را[كه] [٥]كافر باشد،يا فريضه را منكر باشد يا به قدر ايمان ندارد.

علىّ بن[ابي] [٦]طلحه گفت:هر گناهى كه خداى مقرون كرد [٧]به لعنت يا به

[١] .اساس:ما لا،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها تصحيح شد.

[٢] .آج،لب،تب:سيوم،فق،مر:سيم.

[٣] .مر،تب:هفتصد.

[٦] [٥] [٤] .اساس:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه بدلها افزوده شد.

[٧] .وز،آج،لب،فق:بكرد.