روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد پنجم
١ ص
(٢)
ادامه سوره آل عمران
١ ص
(٣)
سوره آلعمران (3) آیات 106 تا 115
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره آلعمران (3) آیات 116 تا 129
٢٤ ص
(٦)
ترجمه
٢٤ ص
(٧)
سوره آلعمران (3) آیات 130 تا 140
٦٢ ص
(٨)
ترجمه
٦٢ ص
(٩)
سوره آلعمران (3) آیات 141 تا 150
٨٦ ص
(١٠)
ترجمه
٨٦ ص
(١١)
سوره آلعمران (3) آیات 151 تا 155
١٠٤ ص
(١٢)
ترجمه
١٠٤ ص
(١٣)
سوره آلعمران (3) آیات 156 تا 163
١١٧ ص
(١٤)
ترجمه
١١٧ ص
(١٥)
سوره آلعمران (3) آیات 164 تا 175
١٣٨ ص
(١٦)
ترجمه
١٣٨ ص
(١٧)
سوره آلعمران (3) آیات 176 تا 184
١٧١ ص
(١٨)
ترجمه
١٧١ ص
(١٩)
سوره آلعمران (3) آیات 185 تا 194
١٩٢ ص
(٢٠)
ترجمه
١٩٢ ص
(٢١)
سوره آلعمران (3) آیات 195 تا 200
٢١٦ ص
(٢٢)
ترجمه
٢١٦ ص
(٢٣)
سورة النّساء
٢٣١ ص
(٢٤)
سوره النساء (4) آیات 1 تا 7
٢٣٢ ص
(٢٥)
ترجمه
٢٣٢ ص
(٢٦)
سوره النساء (4) آیات 8 تا 14
٢٦٠ ص
(٢٧)
ترجمه
٢٦٠ ص
(٢٨)
سوره النساء (4) آیات 15 تا 22
٢٨٤ ص
(٢٩)
ترجمه
٢٨٤ ص
(٣٠)
سوره النساء (4) آیات 23 تا 28
٣٠٢ ص
(٣١)
ترجمه
٣٠٢ ص
(٣٢)
سوره النساء (4) آیات 29 تا 35
٣٣٠ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٣٠ ص
(٣٤)
سوره النساء (4) آیات 36 تا 43
٣٥٤ ص
(٣٥)
ترجمه
٣٥٤ ص
(٣٦)
سوره النساء (4) آیات 44 تا 57
٣٨٠ ص
(٣٧)
ترجمه
٣٨٠ ص
(٣٨)
سوره النساء (4) آیات 58 تا 61
٤٠٥ ص
(٣٩)
ترجمه
٤٠٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص
٣٥٧ ص
٣٥٨ ص
٣٥٩ ص
٣٦٠ ص
٣٦١ ص
٣٦٢ ص
٣٦٣ ص
٣٦٤ ص
٣٦٥ ص
٣٦٦ ص
٣٦٧ ص
٣٦٨ ص
٣٦٩ ص
٣٧٠ ص
٣٧١ ص
٣٧٢ ص
٣٧٣ ص
٣٧٤ ص
٣٧٥ ص
٣٧٦ ص
٣٧٧ ص
٣٧٨ ص
٣٧٩ ص
٣٨٠ ص
٣٨١ ص
٣٨٢ ص
٣٨٣ ص
٣٨٤ ص
٣٨٥ ص
٣٨٦ ص
٣٨٧ ص
٣٨٨ ص
٣٨٩ ص
٣٩٠ ص
٣٩١ ص
٣٩٢ ص
٣٩٣ ص
٣٩٤ ص
٣٩٥ ص
٣٩٦ ص
٣٩٧ ص
٣٩٨ ص
٣٩٩ ص
٤٠٠ ص
٤٠١ ص
٤٠٢ ص
٤٠٣ ص
٤٠٤ ص
٤٠٥ ص
٤٠٦ ص
٤٠٧ ص
٤٠٨ ص
٤٠٩ ص
٤١٠ ص
٤١١ ص
٤١٢ ص
٤١٣ ص
٤١٤ ص
٤١٥ ص
٤١٦ ص
٤١٧ ص
٤١٨ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٩٦ - ترجمه

وَ لاٰ تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مٰا آتَيْتُمُوهُنَّ ،جويبر گفت از ضحّاك كه:آيت در حقّ كسانى آمد كه در حجر ايشان دختران يتيم بودندى،ايشان را به شوهر ندادندى و عضل كردندى طمع در مال ايشان.يا زنى پير داشتى خداوند مال،و او را با او خوش نبودى خواستى تا زنى جوان كند،يا زنى جوان به زنى كردى آن زن را مقاربت نكردى و دست بنه‌داشتى طمع در مال او،تا چون وفاتش آيد ميراثش بردارد.

حق‌تعالى گفت:عضل مكنيد كسانى چنين را تا بهرى از آنچه به ايشان داده باشيد [١][چيزى] [٢].

إِلاّٰ أَنْ يَأْتِينَ بِفٰاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ،الّا آنگه فاحشه كنند ظاهر.ابن كثير و ابو بكر عن عاصم خواندند:«مبيّنة»به كسر الياء،و باقيان به فتح«يا».و در«فاحشة» خلاف كردند،بعضى گفتند:زناست.حسن بصرى گفت:اگر زن زنا كند،شوهر را بود كه با او خلع كند.عطا گفت:در بدايت اسلام چنان بود كه چون زنى زنا كردى،شوهر از او چيزها گرفتى [٣]،يا مهر از او بازستدى،اين حكم منسوخ شد به حدّ.

عبد اللّه مسعود و قتاده و ضحّاك گفتند:مراد به«فاحشة»نشوز است،و در اخبار ما آمده است كه:از جملۀ فاحشه و كمينۀ او آن بود كه اهل مرد را به زبان برنجاند.

جابر [٤]عبد اللّه أنصارى روايت كند از رسول-عليه السّلام-كه او خطبه كرد و گفت:

اتقوا الله في النساء فانكم أخذتموهنّ بأمانة الله و استحللتم فروجهن بكلمة الله. و شما را بر ايشان آن است كه كسى را بر بستر شما نيارند كه شما را از آن كراهت بود،اگر از اين معنى چيزى كنند بزنى [٥]ايشان را زدنى،و طعام و كسوت از ايشان بازمگيرى [٦]به سنّت و قاعده.

وَ عٰاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ،و به ايشان به وجه [٧]زندگانى كنى [٨].بعضى گفتند:


[١] .آج،لب،فق،مر،تب:باشى/باشيد.

[٢] .اساس:ندارد،از وز افزوده شد،مر،تب:ببريد،ديگر نسخه بدلها:ببرى.

[٣] .آج،لب،فق،مر،تب:چيزى گرفتى.

[٤] .مر:جابر بن.

[٥] .مر،تب:بزنيد.

[٦] .مر،تب:بازمگيريد.

[٧] .مر+معروف.

[٨] .مر،تب:كنيد.