روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٨١ - ترجمه

گر همه‌سال بود كامروا مردم نيك پس چه بود آن‌همه ناكامى پيغامبر [١]و آل [٢]
و در اين روز پنج مهاجر معروف را بكشتند و هفتاد مرد انصارى را از جملۀ مهاجر،يكى حمزۀ عبد المطّلب بود-رحمة اللّه عليه-عمّ رسول-عليه السّلام-كه رسول او را سيّد الشّهداء گفت:هند زن [٣]ابى سفيان وحشى را جعلى [٤]پذيرفت [٥]بر آنكه يا محمّد را يا على را يا حمزه را[٢٦٤-پ]بكشد،وحشى گفت:امّا محمّد فقد حفّ به اصحابه،امّا محمّد اصحابانش [٦]گرد در آمده باشند [٧]بر او ظفر نشايد يافتن.و امّا علىّ فى الحرب أحذر من الذّئب،او شيرى است در كارزار كه از گرگ حذرتر [٨]باشد، پندارى كه از هر جانبى چشم [٩]دارد.و امّا حمزه مردى معجب است و به دشمن مبالات نكند،و چون خشم گيرد از سختى خشم چشمش تاريك شود،در او حيله سازم.و آنگه بيامد و بر رهگذار او كمين ساخت،و حمزه-رحمة اللّه عليه-خويشتن علامت بر كرده بود به پر شتر مرغى [١٠]كه از بالاى زره به سينه فروكرده بود تا مكان او در كارزار بشناسند،و از چپ و راست حمله مى‌برد و مبارز مى‌افگند.وحشى از كمين بيرون آمد.چون حمزه به او بگذشت و [١١]از پس پشت او حربه بيفگند و از سينۀ حمزه