اگر برسد شما را رنجى [٧]پس رسيد [٨]ايشان را جراحتى مانند آن،و اين روزگار مى‌گردانيم ميان مردمان و تا بداند خداى آنان را كه بگرويدند و بگيرد از شما گواهان [٩]،و خداى دوست ندارد بيدادكاران را.

قوله: يٰا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاٰ تَأْكُلُوا الرِّبَوا - [١٠]الآية،وجه اتّصال آيت به آيت متقدّم آن است كه:قديم-جلّ جلاله-چون ذكر عذاب كرد و آن‌كه او را هست كه آن را[كه] [١١]مستحق بود عذاب كند يا عفو كند،از آن وجوه و افعال كه برآن مستحقّ عذاب شوند [١٢]يكى بگفت،و آن«ربا»ست،و آن آن است كه [١٣]:در جاهليّت دادند و بر دست داشتند.

عطا و مجاهد گفتند [١٤]:در جاهليّت مردى را بر كسى دينى بود [١٥]مؤجّل،وقت حلول اجل درآمدى مطالبت كردى.مرد گفتى:در اجل بيفزاى تا در مال بيفزايم، خداى تعالى اين حرام كرد و نهى كرد از او و گفت: لاٰ تَأْكُلُوا الرِّبَوا .

و بيان كرديم كه:اصل او در لغت و شرع زيادت بود.و از وجوهى كه گفته‌اند در تحريم ربا،معتمد آن است كه مصلحت دينى به او [١٦]تعلّق دارد،كه خداى تعالى

[١] .آج،لب،فق:و راهنمونى.

[٢] .دب،آج،لب:بر پرهيزگاران.

[٣] .آج،لب،فق:اندوهگن.

[٤] .مب:مباشى/مباشيد،آج،لب،فق:مشويد.

[٥] .دب:باشى/باشيد،آج،فق:غالب‌ترانيد.

[٦] .آج،لب،فق:اگر هستيد باور دارندگان.

[٧] .وز،دب:جراحتى،آج،لب،فق:خستگى.

[٨] .وز،دب:برسيد.

[٩] .دب:گوايان.

[١٠] .اساس،وز،دب،آج،لب:الرّبا.

[١١] .اساس:ندارد،با توجّه به وز و ديگر نسخه‌بدلها افزوده شد.

[١٢] .اساس:شدند،با توجّه به وز تصحيح شد.

[١٣] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:رباست كه.

[١٤] .دب،آج،لب،فق،مب،مر+اگر.

[١٥] .دب،آج،لب،فق،مب:بودى.

[١٦] .دب،آج،لب،فق،مب،مر:بدو.