اى آنان كه كتاب دادندشان [١]!ايمان آريد به آنچه فرستاديم راست‌دارنده آن را كه با [٢]شماست از پيش آن‌كه ببريم [٣]اثر رويهايى و باز بگردانيم آن را با پسها،يا لعنت كنيم ايشان را چنان كه لعنت كرديم خداوندان شنبه را [٤]،و كار خداى كرده بود.

خداى نيامرزد [٥]كه با او انباز گيرند [٦]و بيامرزد،آنچه كم از آن باشد آن را كه خواهد،و هركه انباز گيرد با خداى،فروبافته باشد دروغى بزرگ.

نبينى [٧]آنان را كه تزكيه مى‌كنند [٨]خود را،بل خداى تزكيه كند آن را كه خواهد و بيداد نكنند بر ايشان اندكى؟ بنگر كه چگونه فرومى‌بافند بر خداى دروغ،و بس باشد آن،بزۀ آشكارا.

نبينى [٩]آنان را كه دادند ايشان را بهره‌اى از كتاب؟ايمان مى‌آرند به معبودانى كه دون خدايند و مى‌گويند آنان را كه كافر شدند اينان راه‌يافته‌تراند از آنان كه ايمان آورده‌اند به راه.

اينان آنانند [١٠]لعنت كرد ايشان را خداى،و هركه را لعنت كند خداى نيابى او را يارى.

يا ايشان را بهره‌اى

[١] .تب:دادندتان.

[٢] .تب:آنچه با.

[٣] .آج،لب،فق:محو گردانيم.

[٤] .آج،لب،فق:اهل شنبه كردن.

[٥] .وز:بنيامرزد.

[٦] .اساس+با خداى،با توجّه به وز و تب و معنى عبارت زايد مى‌نمايد.

[٧] .آج،لب،فق:اى ننگرستى.

[٨] .آج،لب،فق:به پاكى نسبت مى‌دهند.

[٩] .آج،لب،فق:اى ننگرستى.

[١٠] .آج،لب،فق+كه،تب+كه خداى.