چون مى‌گفتى [٤]مؤمنان را بس نيست [٥]شما را آن‌كه مدد كند [٦]شما را خداى به سه هزار از فرشتگان فروفرستاده [٧]؟ آرى اگر شكيبايى كنيد و پرهيزگار باشيد و آيند به شما از سر اين شتاب فروفرستاد شما را خداى به پنج هزار[از] [٨]فرشتگان با علامت [٩].

و نكرد آن را خداى مگر بشارتى شما را [١٠]و تا ساكن شود [١١]دلهاى شما به آن،و نيست يارى [١٢]مگر از نزديك خداى عزيز محكم كار.

تا ببرد گوشه‌اى از آنان كه كافر شدند يا به روى در آورد ايشان را برگردند [١٣]نوميد.

نيست تو را از اين كار چيزى،يا توبه پذيرد بر ايشان،يا عذاب كند ايشان را،ايشان بيدادكارانند.

و خداى راست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است،بيامرزد آن را

[١] .دب:بودى/بوديد.

[٢] .دب:بترسى/بترسيد.

[٣] .دب:شاكر باشى/شاكر باشيد،آج،لب:سپاس‌دارى،فق:سپاس‌ورزى نماييد.

[٤] .اساس،وز:مى‌گفتيد،با توجّه به دب تصحيح شد،آج،لب+تو.

[٥] .آج،لب،فق:اى هرگز بسنده نبود.

[٦] .وز،دب:مدد كرد.

[٧] .آج،لب،فق:فروفرستادگان.

[٨] .اساس:ندارد،از وز افزوده شد.

[٩] .آج،لب،فق:نشان كرده.

[١٠] .آج،لب،فق:مژده دادن مر شما را.

[١١] .آج،لب،فق:و تا آرام يابد.

[١٢] .آج،لب،فق:يارى كردن.

[١٣] .آج،لب:پس بازگردند.