روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن
(١)
جلد يازدهم
١ ص
(٢)
سورة يوسف
١ ص
(٣)
سوره يوسف (12) آیات 1 تا 21
١ ص
(٤)
ترجمه
١ ص
(٥)
سوره يوسف (12) آیات 22 تا 42
٣٨ ص
(٦)
ترجمه
٣٨ ص
(٧)
سوره يوسف (12) آیات 43 تا 57
٨٣ ص
(٨)
ترجمه
٨٣ ص
(٩)
سوره يوسف (12) آیات 58 تا 80
١٠٢ ص
(١٠)
ترجمه
١٠٢ ص
(١١)
سوره يوسف (12) آیات 81 تا 101
١٢٨ ص
(١٢)
ترجمه
١٢٨ ص
(١٣)
سوره يوسف (12) آیات 102 تا 111
١٦٢ ص
(١٤)
ترجمه
١٦٢ ص
(١٥)
سورة الرّعد
١٧٣ ص
(١٦)
سوره الرعد (13) آیات 1 تا 14
١٧٣ ص
(١٧)
ترجمه
١٧٣ ص
(١٨)
سوره الرعد (13) آیات 15 تا 30
٢٠٤ ص
(١٩)
ترجمه
٢٠٤ ص
(٢٠)
سوره الرعد (13) آیات 31 تا 43
٢٢٤ ص
(٢١)
ترجمه
٢٢٤ ص
(٢٢)
سورة ابراهيم
٢٤٤ ص
(٢٣)
سوره إبراهيم (14) آیات 1 تا 12
٢٤٤ ص
(٢٤)
ترجمه
٢٤٤ ص
(٢٥)
سوره إبراهيم (14) آیات 13 تا 34
٢٥٦ ص
(٢٦)
ترجمه
٢٥٦ ص
(٢٧)
سوره إبراهيم (14) آیات 35 تا 52
٢٨١ ص
(٢٨)
ترجمه
٢٨١ ص
(٢٩)
سورة الحجر
٣٠١ ص
(٣٠)
سوره الحجر (15) آیات 1 تا 44
٣٠١ ص
(٣١)
ترجمه
٣٠١ ص
(٣٢)
سوره الحجر (15) آیات 45 تا 99
٣٢٧ ص
(٣٣)
ترجمه
٣٢٧ ص
(٣٤)
استدراك و توضيح
٣٥٥ ص
 
٠ ص
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص
٢٨٦ ص
٢٨٧ ص
٢٨٨ ص
٢٨٩ ص
٢٩٠ ص
٢٩١ ص
٢٩٢ ص
٢٩٣ ص
٢٩٤ ص
٢٩٥ ص
٢٩٦ ص
٢٩٧ ص
٢٩٨ ص
٢٩٩ ص
٣٠٠ ص
٣٠١ ص
٣٠٢ ص
٣٠٣ ص
٣٠٤ ص
٣٠٥ ص
٣٠٦ ص
٣٠٧ ص
٣٠٨ ص
٣٠٩ ص
٣١٠ ص
٣١١ ص
٣١٢ ص
٣١٣ ص
٣١٤ ص
٣١٥ ص
٣١٦ ص
٣١٧ ص
٣١٨ ص
٣١٩ ص
٣٢٠ ص
٣٢١ ص
٣٢٢ ص
٣٢٣ ص
٣٢٤ ص
٣٢٥ ص
٣٢٦ ص
٣٢٧ ص
٣٢٨ ص
٣٢٩ ص
٣٣٠ ص
٣٣١ ص
٣٣٢ ص
٣٣٣ ص
٣٣٤ ص
٣٣٥ ص
٣٣٦ ص
٣٣٧ ص
٣٣٨ ص
٣٣٩ ص
٣٤٠ ص
٣٤١ ص
٣٤٢ ص
٣٤٣ ص
٣٤٤ ص
٣٤٥ ص
٣٤٦ ص
٣٤٧ ص
٣٤٨ ص
٣٤٩ ص
٣٥٠ ص
٣٥١ ص
٣٥٢ ص
٣٥٣ ص
٣٥٤ ص
٣٥٥ ص
٣٥٦ ص

روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٠٩ - ترجمه

باشد خداى تعالى امر به قبيح كرده باشد-تعالى عن ذلك علوّا كبيرا.

آنگه گفت: وَ مٰا أَهْلَكْنٰا مِنْ قَرْيَةٍ إِلاّٰ وَ لَهٰا كِتٰابٌ مَعْلُومٌ ،حق‌تعالى گفت:ما هيچ شهر هلاك نكرديم الّا و آن را نوشته‌اى معلوم بود و اجلى مسمّى كه ايشان را تا به آن‌وقت مهلت داده بود[ند،از مقتضاى حكمت پيش از آن هلاك نفرمود ايشان را و نيز بازپس نداشت،و ذلك قوله:] [١]مٰا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهٰا وَ مٰا يَسْتَأْخِرُونَ [٢]، هيچ امّت سبق نبرد و از پيش بنشود اجل خود را،و نه نيز بازپس‌مانند ايشان [٣].«ما»نفى است در هر دو جاى،و«من» زيادت است.

وَ قٰالُوا ،گفتند،يعنى كافران: يٰا أَيُّهَا الَّذِي [٤]نُزِّلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ ،اى آن‌كس كه قرآن بر او انزله كرده‌اند،و مراد به«ذكر»قرآن است،يعنى محمّد-صلّى اللّه عليه و على آله- إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ ،تو ديوانه‌اى.از استبعاد ايشان دعوى نبوّت را اين سخن گفتند،و عجب از ايشان كه يك‌بار مى‌گفتند ساحر است و يك‌بار مى‌گفتند ديوانه است،و ديوانگى به آن لايق‌تر باشد كه يك شخص را به آن دو وصف [٥]متناقض وصف [٦]كند،چه سحر به غايت زيركى و حيلت و عقل كار بستن توان كردن و ديوانگى ضدّ اين باشد! لَوْ مٰا تَأْتِينٰا بِالْمَلاٰئِكَةِ ،چرا به ما نيارى فريشتگان را!«لو لا»و«لو ما»كلمت تحضيض باشد و«ما»نفى است و معنى هر دو«الّا» [٧]باشد.قال الشّاعر:

تعدّون عقر النّيب افضل مجدكم بنى ضوطرى لو لا الكمىّ المقطّرا [٨]
و قال ابن مقبل:

لو ما الحياء و لو ما الدّين عبتكما ببعض ما فيكما اذ عبتما عوري
و اگرچه«لو ما»در اين بيت نه به معنى تحضيض است،براى آن آورد تا بدانند


[١] .اساس:ندارد،با توجه به اجماع نسخه بدلها از قم افزوده شد.

[٢] .اساس:تستأخرون،با توجه به قرآن مجيد و اجماع نسخه بدلها،تصحيح شد.

[٣] .همۀ نسخه بدلها،بجز مل:بازپس دارند ايشان را.

[٤] .اساس:يا ايّه الذى.

[٦] [٥] .آو،بم،آب،آز،آل،آج،صفت.

[٧] .همۀ نسخه بدلها:هلاّ.

[٨] .قم:المسعّفا،لسان و قرطبى:المقنّعا.