روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٤٤ - ترجمه

هيچ پرده مرا از خداى نپوشد.گفت:يا يوسف!دست بر دل من نه تا از دست تو شفا يابم [١]،گفت:عزيز به اين اولى‌تر است.گفت:چه گويى اگر من عزيز را شربه‌اى [٢]دهم كه در آن شربه [٣]زيبق باشد و زرّ سوده [٤]تا بميرد و اعضايش پاره پاره شود،آنگه در چيزى پيچم او را و در نهان‌خانه فگنم او را تا كس نبيند او را نيز و ملك او به تو دهم؟گفت:پس چگونه رستگارى يابى از عقاب [٥]خداى؟گفت:يا يوسف، چندانى كه در شمار تو آيد [٦]تو را زر و جواهر دهم تا در رضاى خداى خود صرف كنى.گفت:يا هذه،اى زن مرا مسلّم كن.

سدّى و ابن اسحاق گفتند:مراودت او يوسف را آن بود كه خويشتن مى‌آراست و بر او عرضه مى‌كرد [٧]و محاسن خود پيش او مى‌گفت و ذكر مى‌كرد و او را با خود دعوت مى‌كرد،يك‌بار به رغبت،يك‌بار به رهبت،مى‌گفت:يا يوسف،اين روى من نه به جمال است؟گفت:در خاك پوسيده شود.مى‌گفت:اين موى من نه نيكوست؟گفت:با خاك بر آميخته شود.و چون پيش يوسف بنشستى يوسف روى بگردانيدى به جانب ديگر با آن [٨]جانب شدى [٩]بايستادى.و خانه‌اى بساخت از آيينه [١٠]، زير و بالا و ديوارها همه از آيينۀ افروخته [١١]و يوسف را گفت:اين خانه بنگر تا هيچ چنين ديده هستى [١٢]!يوسف در آن خانه رفت او بيامد [١٣]پيش او بنشست.يوسف روى بگردانيد[١٠-پ]با دگر جانب [١٤]،چون در نگريد زليخا را ديد از عكس آيينه و به هر جانب كه نگريد هم چونين [١٥]زليخا را مى‌ديد خواست تا بيرون آيد ازآنجا،