روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٠ - ترجمه

گرچه مردى بزرگوار بود در معانى سخن‌گذار [١]بود
تا نگويد سخن ندانندش خيره و عمر [٢]سار [٣]خوانندش
مرد زير زيان بود پنهان ساير است اين مثل به گرد جهان
چون از سخن او مايۀ او بديد،در خور آن او را پايه [٤]نهاد،گفت: إِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنٰا مَكِينٌ أَمِينٌ ،تو امروز به نزديك ما مكين و امينى.عذر آن خواست كه پيش از اين تو را نشناختم،چون تو را امروز شناختم [٥]لا جرم به قدر امانتت [٦]پايۀ مكانتت [٧]نهاديم.

اگر آن‌كس كه او خوابى را تعبير بگفت مستحقّ وزارت ملك [٨]شد بل [٩]ملك مصر به او دادند و بر سرير ملكش [١٠]بنشاندند و تاج مملكت [١١]بر سرش نهادند و نگين ملك در انگشت او كردند.آن‌كه تورات و انجيل و زبور و قرآن [١٢]را تفسير و تأويل بگفت سزاوار وزارت و خلافت نباشد؟او در هفت گاف [١٣]سخن گفت و راست گفت،از آن گفت [١٤]پادشاهى صدهزار هزار مرد يافت.آن‌كس كه او حكم هر [١٥]آدمى صورت گاف [١٦]سيرت بشناخت آن بر پادشاه حاكم شد كم ازآن‌كه او بر اين گاف [١٧]سيرتان خر بصيرتان حاكم شود.گفت چون امينى است در خويشتن از قبل ما مكين بايد كه نيكو نباشد در عدل پادشاه مرد مؤتمن و از قبل او ناممكّن،نكو گفت امام زمخشرى [١٨]:

امتحنوه فكان مؤتمنا ثمّ استشاروه بعد ما امتحنوا
ثمّ دعوه لذاك [١٩]مؤتمنا للملك و المستشار مؤتمن