روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣٤٤ - ترجمه

امّت،چنان كه در چند خبر برفت.

و گفته‌اند:براى آن‌كه تثنى،اى تصرف [١]اهل الزّعارة الشّرارة عنها،اهل شرّ را از شرّ بازدارد.

و گفته‌اند:براى آن‌كه نيمۀ او ثناست بر خداى تعالى.

و بعضى دگر از علما گفتند:مراد به«سبع مثانى»اين هفت سورت دراز است و آن:«سورة البقرة»و«آل عمران»و«النّساء»و«المائدة»و«انعام»و«اعراف» [٨١-پ]و«انفال»و«توبه»به يك جاست.

و مجاهد روايت كرد از عبد اللّٰه عبّاس كه:سبع المثانى،هى السّبع الطّوال،و اين قول عبد اللّٰه عمر است و ابو بشر و جعفر بن المغيرة و مسلم بن المطير [٢]،و سعيد بن جبير در يك روايت و مجاهد و عبيد بن سليمان [٣]از ضحّاك.

ثوبان روايت كرد از رسول-عليه السّلام-كه او گفت:

انّ اللّٰه تعالى اعطانى السّبع الطّوال مكان التّوراة و اعطانى المئين مكان الانجيل و اعطانى المثانى مكان الزّبور و فضّلنى بالمفصّل ،گفت:خداى تعالى مرا به جاى نوريت اين هفت سورت دراز داد،و به جاى انجيل مرا«مئين»داد،يعنى سورتهايى كه كما بيش صد آيت است،و به جاى زبور مرا«مثانى»داد و آنگه مرا تفضيل داد به سورتهاى مفصّل.

عائشه [٤]روايت كرد كه رسول-عليه السّلام-گفت:هركه او اين هفت سورت دراز [٥]بگيرد،او حبر باشد،يعنى عالمى.

عبد اللّٰه عبّاس گفت:اين هفت سورت را براى آن«سبع مثانى»خواند كه فرائض و احكام و حدود در او مثنّى است.

طاوس گفت و ابو مالك و عوفى از عبد اللّٰه عبّاس كه قرآن همه مثانى است، گفت:نبينى كه خداى تعالى مى‌گويد: اَللّٰهُ نَزَّلَ أَحْسَنَ الْحَدِيثِ كِتٰاباً مُتَشٰابِهاً مَثٰانِيَ [٦].