روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٣ - ترجمه

چون بازگشتند با پدرشان [١]،گفتند:اى پدر ما!بازداشتند از ما پيمودن [٢]،بفرست با ما برادر ما را تا بپيماييم و ما او را نگاه داريم.

گفت:ايمن باشم [٣]از شما بر او مگر چنان كه ايمن بودم از شما بر برادرش از پيش اين؟خداى بهتر است نگاهبان [٤]و او بخشاينده‌تر بخشايندگان [٥]است.

چون بگشادند بارشان،يافتند بضاعتشان داده بودند [٦]با ايشان،گفتند:اى پدر ما!چه جوييم؟اين بضاعت ماست [٧]،بازدادند با ما و طعام آريم اهل ما را و نگاه داريم برادرمان و بيفزاييم پيمودن شترى،آن پيمودنى اندك است.

گفت:نفرستم او را با شما تا بدهى مرا استواريى [٨]از خداى كه به من آرى او را مگر گرد درآيند به شما،چون بدادند [٩]به او عهدشان،گفت:خداى بر آنچه ما مى‌گوييم و كيل است.

گفت:اى پسران من!مشوى [١٠]از يك در و در شوى از درهاى پراگنده و بنگزيرانم [١١]از شما از خداى از چيزى [١٢]نيست حكم و الّا [١٣]خداى را،بر او توكّل كردم و بر او بايد تا توكّل كنند [١٤]توكّل‌كنندگان.