بد بنده‌اى است خداى را اين!جبريل-عليه السّلام-اشارت كرد به زير پاى او و گفت:كفيت هذا،تو را كفايت كردند شرّ اين.او بر نشست و با دو پسر خود [٢]به تماشا رفت.چون به جاى مقصد [٣]رسيدند،فرود آمد و پاى بر زمين نهاد،تيهى [٤]در پاى او شد،او بانگ بر گرفت كه:مرا كژدم بزد.بجستند چيزى نبود،پايش از آن بياماهيد [٥]تا چند گردن شترى شد و از آن بمرد بر جاى.

اسود بن المطّلب بگذشت [٦]،جبريل گفت:يا رسول‌اللّٰه!چگونه مى‌يابى اين را؟گفت:بد بنده‌اى است اين خداى را.جبريل گفت:تو را كفايت كردند و اشارت كرد به چشم او،خداى تعالى او را كور كرد.

عبد اللّٰه عبّاس گفت:جبريل برگى سبز بر چشم او زد او كور شد و چشمش درد گرفت چنان كه سر بر ديوار مى‌زد تا بمرد.

كلبى گفت:جبريل بيامد-و او در زير درختى نشسته بود-او جبريل را بديد كه آهنگ او كرد.غلامى با او بود [٧]،او استغاثه كرد به غلام،گفت:مرا از اين نگاه دار، و سر برآن درخت مى‌زد و روى بر خار و خاشاك مى‌زد و فرياد مى‌خواست.غلام مى‌گفت:ما كس را نمى‌بينيم كه به تو [٨]چيزى مى‌كند،مگر تو را [٩]،چندان سر برآن درخت مى‌زد تا [١٠]بمرد و مى‌گفت:قتلنى ربّ محمّد،خداى محمّد مرا بكشت.

و اسود بن عبد يغوث بگذشت،جبريل-عليه السّلام-گفت:چگونه مردى است اين؟گفت-عليه السّلام:بد بنده‌اى است خداى را با آن‌كه خال من است.گفت:

[١] .كذا در اساس،قم،آو،آب،مل:پرانه،آج،لب،مش،ال:پيرايه.برايه،جمع«براء»به معنى تراشه.

[٢] .آج لب:بر نشست با دو پسر خود و.

[٣] .همۀ نسخه بدلها،بجز قم و صل:چون به مقصد.

[٤] .كذا در اساس و قم،ديگر نسخه بدلها:خارى.

[٥] .مل:بياماسيد.

[٦] .آو:بگزشت.

[٧] .آب+با.

[٨] .آو،آب،آج،لب:با تو.

[٩] .آو،آب،آج،لب:مگر تو.

[١٠] .قم،مش:زد كه،آو،آب،آج،لب،آز:زد تا.