روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٩٤ - ترجمه

آن لطف آن است كه آن را عصمت مى‌خوانند،و خداى تعالى آمرزنده و بخشاينده است.

و در خبر است كه:چون يوسف-عليه السّلام-خواست تا از زندان بيرون آيد، اهل زندان جزع كردند از مفارقت او و گفتند:ما را وجود تو اين جا انس بود و راحت و فوايد،اكنون مى‌بروى ما چه كنيم و كه باشد ما را كه غمگسار ما بود؟يوسف -عليه السّلام-ايشان را دعا كرد و گفت:

اللّهمّ اعطف عليهم بقلوب الاخيار و لا تعم [١]عليهم الاخبار، بار خدايا دلهاى ولات و نيكان بر اينان مشفق گردان و اخبار بر اينان پوشيده مدار براى [٢]اين در همه شهرها خبر [٣]شهر ايشان بهتر دانند.چون بيرون آمد [٤]بر در زندان بنوشت:

هذا قبر [٥]الاحياء و بيت الاحزان و تجربة الاصدقاء و شماته الاعداء، اين گور زندگان است و خانۀ اندوهان است و تجربت دوستان است و شماتت [٦]دشمنان [٧]است.آنگه به گرماوه [٨]رفت و غسل كرد و خويشتن پاكيزه كرد از درن و وسخ زندان[٢١-پ]و خلعت ملك در پوشيد.چون به در سراى ملك رسيد بر در سراى بايستاد و گفت:

حسبى ربّى من دنياى [٩]و حسبى ربّى من خلقه عزّ جاره [١٠]و جلّ ثناؤه [١١]و لا اله غيره [١٢]، چون در پيش ملك رفت،گفت:

اللّهمّ انّى أسألك بخيرك من خيره و أعوذ بك من شرّه و شرّ غيره. چون چشمش بر ملك افتاد،سلام كرد بر ملك و او را تحيّت كرد به زبان عرب.ملك او را گفت:اين چه زبان است؟ گفت:زبان عمّم اسماعيل.آنگه در ميانه زبان بگردانيد و او را به عبرانى دعايى گفت [١٣]،ملك گفت:اين چه زبان است؟گفت:زبان پدران من است.

وهب منبّه گفت:ملك هفتاد زبان دانست به هر زبان كه با يوسف سخن گفت،يوسف جواب داد و به آن لغت [١٤]سخن گفت.ملك به عجب فروماند از او-و.