روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٠٦ - ترجمه

پناه دهيم به خداى كه نگيريم [١]الّا آن را كه يافتيم متاع ما به نزديك [٢]او كه ما بس [٣]بيدادگر باشيم.

چون نوميد شدند از او،تنها برفتند رازگويان،گفت مهتر [٤]ايشان:نمى‌دانى [٥]كه پدرتان هاگرفت [٦]بر شما عهدى از خداى و از پيش آنچه تقصير كردى د [٧]يوسف،نروم [٨]از اين زمين تا دستورى دهد مرا پدرم يا حكم كند خدا [٩]،و او بهترين حكم‌كنندگان است.

قوله تعالى: وَ جٰاءَ إِخْوَةُ يُوسُفَ ،چون يوسف-عليه السّلام-ممكّن گشت و بر سبيل نيابت ملك بر سرير ملك بنشست و تدبير و ترتيب سياست مى‌كرد تا سالهاى خصب و فراخى بگذشت و سال جدب [١٠]آغاز كرد،شبى از شبها بفرمود تا براى ملك در ميانۀ شب طعام ساختند.طبّاخان و اصحاب طعام گفتند:ملك عادت ندارد كه باين وقت طعام خورد.يوسف گفت:شما ندانى،طعام بسازى،بساختند.

نيم‌شب ملك از خواب درآمد و گفت:طعامى بيارى،هرچه باشد كه مرا گرسنگى غالب شد و مى‌گفت:الجوع الجوع.يوسف-عليه السّلام-بفرمود تا طعامها كه ساخته بودند بياوردند.او گفت:اين طعام كى ساختى؟گفتند:درين شب.

گفت:چه دانستى كه مرا طعام خواهد بايست؟گفتند:ما را يوسف فرمود.او را گفت:تو چه دانستى؟گفت:من دانستم كه امشب اوّل سالها قحط است و از اسباب قحط،يكى آن بود كه خداى تعالى شهوت طعام بيشتر آفريند،من دانستم كه تو را برخلاف عادت،در ميان شب طعام بايد.بفرمودم تا بساختند.ملك بتعجّب