پيام قرآن - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٥ - كدام عاقل زندگى چند روزه دنيا را هدف آفرينش مىشمارد؟

توضيحات‌

كدام عاقل زندگى چند روزه دنيا را هدف آفرينش مى‌شمارد؟

بدون شك عالمى كه در آن زندگى مى‌كنيم، بسيار عظيم، دقيق و حساب شده است، كره زمين ما يك واحد از مجموعه منظومه شمسى، و آن نيز به نوبه خود يك واحد از مجموعه كهكشان است، و كهكشان ما نيز يك واحد از مجموعه كهكشان‌هاى بيشمارى است كه در اين عالم وجود دارد.

در كتاب سفرى به جهان‌هاى دور دست كه مؤلّف آن پرفسور «كارل گيلزين» بربال و پر انديشه سوار شده و در اطراف اين جهان پهناور به پرواز درآمده است، مى‌خوانيم:

«مجموعه غول پيكر ستارگان كه نام ديگرش كهكشان است همين جزائر فلكى كه پيرامون محور خود مى‌چرخند در فواصل عظيمى از هم شناورند كه فكر كردن درباره آن هم مشكل است.

هريك از اين كهكشان‌ها از چندين ميليارد ستاره تشكيل شده! و فواصل اين ستارگان، گاه چنان عظيم است كه نور (با آن سرعت سرسام آورش) صدها هزار سال وقت مى‌طلبد تا فاصله ميان دو ستاره را كه در مرزهاى يك كهكشان قرار دارد طى كند. [١]

اگر بر اين سخن اين جمله را بيفزاييم كه تحقيقات اخير دانشمندان فلكى نشان مى‌دهد حدّاقل در كهكشان ما يكصد ميليارد ستاره‌ وجود دارد، و تا آنجا كه سر پنجه علم و دانش، آن را گشوده بالغ بر يكهزار ميليون كهكشان‌ در اين جهان موجود است!- اين از نظر عظمت-

و اما از نظر دقتى كه در ساختمان جزء جزء اين عالم به كار رفته ساختمان يك سلول كوچك را با ساختمان يك شهر صنعتى با تمام كارخانه‌هايش مى‌توان مقايسه كرد.

و در اين ميان انسان حدّاقل كامل‌ترين موجودى است كه ما مى‌شناسيم با ساختمان ويژه روح و جسم، و ريزه كارى‌ها و ظرافت‌ها و عجائبش.

حال اگر بنا باشد زندگى اين گل سرسبد جهان آفرينش در اين خلاصه شود كه چند روزى در اين جهان بماند، مدّتى كودك و ناتوان، مدتى پير و از كار افتاده، زمانى گرفتار طوفان‌هاى شديد جوانى، گاه‌

[١]. سفرى به جهان‌هاى دور دست صفحه ٨.