فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٤٣٨ - پوشش صورت
٢٠. باديهنشينان مؤمن، در پى جلب صلوات (و دعاى) پيامبر صلى الله عليه و آله بر خود با انفاقهاى خويش:
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ ....
توبه (٩) ٩٩
٢١. صلوات و دعاى پيامبر صلى الله عليه و آله بر باديهنشينان مؤمنِ انفاقگر و مخلص:
وَ مِنَ الْأَعْرابِ مَنْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ يَتَّخِذُ ما يُنْفِقُ قُرُباتٍ عِنْدَ اللَّهِ وَ صَلَواتِ الرَّسُولِ أَلا إِنَّها قُرْبَةٌ لَهُمْ ....
توبه (٩) ٩٩
صلوات مؤمنان
--) همين مدخل، صلوات بر آلمحمّد صلى الله عليه و آله، صلوات بر محمّد صلى الله عليه و آله
صله رحم
--) خويشاوندى
صمد/ اسماوصفات
صمد از اسما و صفات خداوند به معناى كسى كه هر سيادت «آقايى» به او منتهى مىشود [١] و كسى كه همواره بوده و خواهد بود. [٢] اين واژه تنها يك بار «اللّه الصّمد» [اخلاص (١١٢) ٢] در قرآن آمده است.
صندوق عهد
--) تابوت بنىاسرائيل
صور اسرافيل
--) نفخ صور
صورت
صورت در معانى گوناگونى استعمال شده است؛ از جمله: شكل، قيافه، رخسار، چهره، نقش، تصوير، كيفيّت و .... [٣] مقصود از صورت در اين مدخل، چهره انسان است. معادل عربى آن «وجه» مىباشد. [٤] در اين مدخل، از واژههاى «وجه»، «وجوه»، «سيما» و ...
استفاده شده است.
اهمّ عناوين: سياهى صورت، شناخت از روى صورت، صورت بهشتيان، صورت جهنّميان، صورت در قيامت، صورت عبوس، صورت كافران، صورت مؤمنان، صورت و قبله و نقش صورت.
پوشش صورت
١. وظيفه زنان مؤمن در پوشاندن صورت خود، جهت شناخته نشدن از سوى بيگانگان و مصون ماندن از آزار آنان:
يا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْواجِكَ وَ بَناتِكَ وَ نِساءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ ذلِكَ أَدْنى أَنْ يُعْرَفْنَ فَلا يُؤْذَيْنَ وَ كانَ اللَّهُ غَفُوراً رَحِيماً. [٥]
احزاب (٣٣) ٥٩
[١] . لسانالعرب، ج ٧، ص ٤٠٤، «صمد»
[٢] . مجمعالبيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٨٦١
[٣] . فرهنگ فارسى، ج ٢، ص ٢١٧١، «صورت»
[٤] . فرهنگ لاروس، ج ٢، ص ٢١٦٤، «صورت»
[٥] . «جلابيب»، جمع «جلباب» و آن روسرىاى بوده كه سر و صورت خود را با آن مىپوشاندهاند. (مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٧٨ و ٥٨٠) برخى گفتهاند: لباسى بوده كه روى پيراهن مىپوشيدند و مقصود از «ادناء جلباب» انداختن بخشى از روپوش روى صورت است. (مجمعالبيان، ج ٧-/ ٨، ص ٥٨٠؛ التّفسير المنير، ج ٢٢، ص ١٠٦)