فرهنگ قرآن - مرکز فرهنگ و معارف قرآن - الصفحة ٣٩٣ - پاداش صديقين
الرِّبا إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ ... [١]
بقره (٢) ٢٧٨ و ٢٨٠
٢. بخشش خونبها
٩٥. بخشش خونبها از سوى خانواده مقتول، از مصاديق صدقه:
... وَ مَنْ قَتَلَ مُؤْمِناً خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُؤْمِنَةٍ وَ دِيَةٌ مُسَلَّمَةٌ إِلى أَهْلِهِ إِلَّا أَنْ يَصَّدَّقُوا ....
نساء (٤) ٩٢
٣. عفو از قصاص
٩٦. چشمپوشى از قصاص بدون دريافت بهايى در برابر آن، از مصاديق صدقه:
... أَنَّ النَّفْسَ بِالنَّفْسِ ... فَمَنْ تَصَدَّقَ بِهِ فَهُوَ كَفَّارَةٌ لَهُ ....
مائده (٥) ٤٥
٤. وامداران تهيدست
٩٧. وامداران تهيدست و ناتوان از پرداخت بدهى خويش، از مصارف صدقه:
وَ إِنْ كانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلى مَيْسَرَةٍ وَ أَنْ تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ.
بقره (٢) ٢٨٠
نجوا براى تشويق به صدقه
--) همين مدخل، تشويق به صدقه
نيز--) انفاق و زكات
صدّيق
--) يوسف عليه السلام
صدّيقه
--) مريم عليها السلام
صدّيقين
صدّيقين از صدق و صدق به معناى مطابقت كلام با اعتقاد گوينده و واقع است. [٢] مفرد آن صديق است كه در تصوير معناى آن عبارات گوناگونى نقل شده است:
الف. آن كه در نهايت راستگويى است؛ [٣] ب. آنكه همواره حق و پيامدهاى آن را تصديق مىكند؛ ج. آنكه رويّه و عادتش به راستى است؛ د. آنكه بدون ترديد، دستورات خدا و انبيا را تصديق مىكند؛ [٤] ه. آن كه هرگز دروغ نمىگويد؛ گفتار و عملش بر طبق حق بوده، حقايق اشيا را مىبيند. [٥] در اين مدخل از واژه «صدّيقون»، «صدّيقين» و «صدّيقه» استفاده شده است.
پاداش صدّيقين
١. بهرهمندى صدّيقين در آخرت، از پاداش ويژه:
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ أُولئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ ... لَهُمْ أَجْرُهُمْ ... [٦]
حديد (٥٧) ١٩
[١] . مقصود از «و أن تصدّقوا ...» باز پس نگرفتن بدهى ازشخص مُعْسِر است. (الميزان، ج ٢، ص ٤٤٩)
[٢] . مفردات، ص ٤٧٨، «صدق»
[٣] . لسانالعرب، ج ٧، ص ٣٠٧، «صدق»
[٤] . مجمعالبيان، ج ٣-/ ٤، ص ١١٠-/ ١١١
[٥] . الميزان، ج ٤، ص ٤٠٨
[٦] . تقديم «لهم» بر «أجرهم» افاده حصر مىكند؛ يعنى پاداش آنان (صدّيقان و ...) تنها از آنِ ايشان است و به كسى ديگر داده نمىشود