يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذا ناجَيْتُمُ الرَّسُولَ فَقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقَةً ذلِكَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ أَطْهَرُ فَإِنْ لَمْ تَجِدُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌ أَ أَشْفَقْتُمْ أَنْ تُقَدِّمُوا بَيْنَ يَدَيْ نَجْواكُمْ صَدَقاتٍ فَإِذْ لَمْ تَفْعَلُوا وَ تابَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ أَطِيعُوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ اللَّهُ خَبِيرٌ بِما تَعْمَلُونَ.

مجادله (٥٨) ١٢ و ١٣

صدقه برتر

٧٠. صدقه بدون ريا، منّت و آزاررسانى، برتر از صدقه همراه با آنها:

قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً‌ ... يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تُبْطِلُوا صَدَقاتِكُمْ بِالْمَنِّ وَ الْأَذى‌ كَالَّذِي يُنْفِقُ مالَهُ رِئاءَ النَّاسِ‌ ....

بقره (٢) ٢٦٣ و ٢٦٤

نيز--) همين مدخل، آداب صدقه و صدقه پنهانى‌

صدقه به غير مسلمان‌

٧١. جواز پرداخت صدقه مستحبّى به غير مسلمان:

إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ‌ ... لَيْسَ عَلَيْكَ هُداهُمْ‌ ... [١]

بقره (٢) ٢٧١ و ٢٧٢

صدقه به فرزندان انبيا

٧٢. جواز اعطاى صدقه به فرزندان و خاندان يعقوب عليه السلام:

فَلَمَّا دَخَلُوا عَلَيْهِ قالُوا يا أَيُّهَا الْعَزِيزُ مَسَّنا وَ أَهْلَنَا الضُّرُّ وَ جِئْنا بِبِضاعَةٍ مُزْجاةٍ فَأَوْفِ لَنَا الْكَيْلَ وَ تَصَدَّقْ عَلَيْنا إِنَّ اللَّهَ يَجْزِي الْمُتَصَدِّقِينَ.

يوسف (١٢) ٨٨

صدقه پنهانى‌

٧٣. ارزش برتر صدقه پنهانى، نسبت به صدقه آشكار:

إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ. [٢]

بقره (٢) ٢٧١

٧٤. صدقه پنهانى به فقيران، سبب آمرزش برخى گناهان:

إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ‌ ... [٣]

بقره (٢) ٢٧١

صدقه در حال ركوع‌

٧٥. شايسته بودن صدقه، در حال ركوع:

إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ‌

[١] . نقل شده، مسلمانان از پرداخت صدقه به غير همكيشان خود خوددارى مى‌كردند. در اين باره از رسول‌خدا صلى الله عليه و آله كسب اجازه كردند، آيه ياد شده نازل شد. درباره ارتباط دو آيه، وجوهى گفته شده؛ از جمله: لازم نيست براى مسلمان شدن افراد، صدقه دادن به آنان را ممنوع كنى؛ در اين صورت مقصود، اباحه صدقه مستحبّى به كافران است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٦٦٣)

[٢] . برخى گفته‌اند: پسنديده بودن صدقه آشكار مربوط به‌صدقات واجب است؛ امّا صدقات مستحبّى را خوب است كه پنهانى پرداخت كرد. (همان، ص ٦٦٢؛ التفسير المنير، ج ٢، ص ٦٧)

[٣] . «من» براى تبعيض است. (مجمع‌البيان، ج ١-/ ٢، ص ٦٦٢)