يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَ‌ ... فَإِذا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ فارِقُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ‌ ....

طلاق (٦٥) ١ و ٢

عَسى‌ رَبُّهُ إِنْ طَلَّقَكُنَّ أَنْ يُبْدِلَهُ أَزْواجاً خَيْراً ....

تحريم (٦٦) ٥

نيز--) طلاق‌

٤. حق همخوابگى‌

٣٧. شوهر، داراى حق همخوابگى با همسرش:

... هُنَّ لِباسٌ لَكُمْ‌ ....

بقره (٢) ١٨٧

لِلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فاؤُ فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ.

بقره (٢) ٢٢٦

٣٨. جواز اجتناب شوهر از حق همخوابگى با همسر خود، در مدّت چهار ماه:

بقره (٢) ٢٢٦

خانواده شوهر

٣٩. اذيّت زن مطلّقه و در حال عدّه به خانواده شوهر، مجوّز اخراج وى از خانه شوهر:

يا أَيُّهَا النَّبِيُّ إِذا طَلَّقْتُمُ النِّساءَ فَطَلِّقُوهُنَّ لِعِدَّتِهِنَّ وَ أَحْصُوا الْعِدَّةَ وَ اتَّقُوا اللَّهَ رَبَّكُمْ لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ ... [١]

طلاق (٦٥) ١

خلوت شوهر

٤٠. پيش از نماز صبح، هنگام استراحت ظهر و پس از نماز عشا، از اوقات خلوت شوهر و زن:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لِيَسْتَأْذِنْكُمُ الَّذِينَ مَلَكَتْ أَيْمانُكُمْ وَ الَّذِينَ لَمْ يَبْلُغُوا الْحُلُمَ مِنْكُمْ ثَلاثَ مَرَّاتٍ مِنْ قَبْلِ صَلاةِ الْفَجْرِ وَ حِينَ تَضَعُونَ ثِيابَكُمْ مِنَ الظَّهِيرَةِ وَ مِنْ بَعْدِ صَلاةِ الْعِشاءِ ثَلاثُ عَوْراتٍ لَكُمْ‌ ....

نور (٢٤) ٥٨

خيانت به شوهر

٤١. خيانت همسر لوط، به شوهر صالح خويش (لوط عليه السلام):

... وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما ....

تحريم (٦٦) ١٠

٤٢. خيانت همسر نوح، به شوهر صالح خويش (نوح عليه السلام):

... امْرَأَتَ نُوحٍ‌ ... صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما ....

تحريم (٦٦) ١٠

دعاى شوهر

٤٣. دعاى شوهران صالح در پيشگاه خداوند، براى مايه سرور و چشم‌روشنى قرار دادن همسران و فرزندان آنها:

وَ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ أَزْواجِنا وَ ذُرِّيَّاتِنا قُرَّةَ أَعْيُنٍ‌ ... [٢]

فرقان (٢٥) ٧٤

٤٤. دعاى حوّا عليها السلام و شوهرش به درگاه خداوند، براى داشتن فرزندى شايسته:

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْها

[١] . «فاحشة» بنا بر يك روايت از امام رضا عليه السلام به معناى اذيّت و فحّاشى زن نسبت به خانواده شوهر است. (مجمع‌البيان، ج ٩-/ ١٠، ص ٤٥٨)

[٢] . بنا بر اين احتمال كه «من» در «من أزواجنا» بيانيّه باشد، معناى آيه چنين مى‌شود: به ما روشنى چشم كه عبارت از همسران و فرزندان باشد، ببخش‌