الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٨ - حكم ما بعد«الى»

كاف: اسم، ضمير، متصل، مجرور به « الى » ، متعلّق به استقرّ، خبر براى « الامر » .

قوله: أنهى حمده اليك: يعنى انهى ثواب حمده اليك (بسوى تو منتهى مى‌سازم ثواب حمد را).

قوله: فلا تتركّنى بالوعيد كانّنى:

تجزيه و تركيب‌

لا تتركنى: فعل مضارع مجزوم به لاء ناهيه با نون وقايه و مفعول.

باء: حرف جرّ.

الوعيد: مجروربه « باء » ، متعلق به « لا تتركّنى».

كانّ: از حروف مشبهة بالفعل.

ى: اسم براى « كانّ » .

الى: حرف جرّ بمعناى « فى » .

الناس: مجرور به « الى » ، متعلّق به مطلّى.

مطلى: خبر براى « كانّ » .

به: جار و مجرور، متعلق به « مطلّى » .

القار: اسم، معرف بالف و لام، نائب فاعل براى « مطلى » .

اجرب: معطوف است به « مطلى » بحذف حرف عاطف.

قوله: يمكن ان يكون منه: ضمير در « منه » به « كون الى بمعنى فى» راجع است.

قوله: ليجمعنّكم الى يوم القيامة: سوره نساء آيه (٨٧).

تجزيه و تركيب‌

لام: لام ابتدائيت، حرف، غير عامل، مبنى بر فتح.