الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٦ - حكم ما بعد«الى»

٦- ششم از معانى « الى » ابتداء مى‌باشد مانند آنچه در قول عمرو بن احمر آمده:

يعنى: در حاليكه بار خود را بلند نموده و روى آن شتر مى‌گذاشتم گفت:

آيا پسر احمر بر من سوار ميشود، پس از سوار شدن بر من دلتنگ نمى‌گردد.

شاهد در « الىّ » است كه بمعناى « منّى » مى‌باشد.

٧- هفتم از معانى « الى » آنستكه بمعناى « عند » مى‌آيد مانند آنچه در قول ابو كثير هذلى آمده است:

يعنى: يا آنكه راهى بسوى جوانى نيست در حاليكه ياد آن جوانى نزد من گواراتر است از شراب خالص خوشگوار سرد.

شاهد در « الىّ » است كه بمعناى « عندى » مى‌باشد.

٨- هشتم از معانى « الى » تأكيد است يعنى « الى » در كلام زائده آمده و فائده‌اش تأكيد مى‌باشد.

اينمعنا را فرّاء اثبات كرده در حاليكه استدلال نموده است به قرائت برخى از قرّاء در آيه شريفه: افئدة من النّاس تهوى اليكم‌ كه كلمه « تهو » را بفتح « واو » قرائت نموده‌اند.

يعنى: و قرار بده دلهاى مردمان را دوست‌دار ايشان.

تقدير آن تهويهم بوده و بدين ترتيب « الى » زائده ميباشد.

نقد و اشكال‌

ولى بايد بگوئيم: