الکلام الغنی؛ شرح فارسی بر باب اول مغنی - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٢٢ - حكم ما بعد«الى»

تجزيه و تركيب‌

فاء: حرف، غير عامل، رابط جواب.

نظرة: خبر است براى مبتداء محذوف.

الى: حرف جرّ.

ميسره: مجرور به « الى » ، متعلق به « نظرة » .

قوله: عمل بها: ضمير در « بها » به قرينه راجع است.

قوله: و الّا: يعنى و ان لم تدل قرينه على دخول او خروج ما بعدها.

قوله: ان كان من الجنس: ضمير در « كان » به ما بعد « الى » راجع بوده و مقصود از « الجنس » جنس ما قبل « الى » مى‌باشد.

قوله: يدخل مطلقا: چه ما بعد از جنس ما قبل بوده چه نباشد.

فيجب الحمل عليه: ضمير در « عليه » به « اكثر » راجع است.

قوله: و به قال الكوفيون: ضمير در « به » به « اكثر » راجع است.

قوله: من انصارى الى اللّه: سوره آل عمران آيه (٥٢).

تجزيه و تركيب‌

من: اسم، استفهاميه، مبتداء.

انصارى: مضاف و مضاف‌اليه، خبر.

الى: حرف جرّ بمعناى « مع » .

اللّه: مجرور به « الى » ، متعلق به « انصارى » .

قوله: ربّ السّجن احبّ الىّ: سوره يوسف آيه (١٢).