در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٣٨ - براى آزادى، حدّ و مرز است

جهان مى گردند. از همين رو عظمت قرآن در ترسيم شرك به خوبى روشن مى گردد آن جا كه مى فرمايد:

(وَمَنْ يُشْرِكْ بِاللّهِ فَكَأَنَّما خَرَّ مِنَ السَّماءِ فَتَخْطَفُهُ الطَّيْرُ أَوْ تَهْوِى بِهِ الرِّيحُ فِى مَكان سَحِيق).[١]

«هر كس براى خدا شريكى قرار دهد، به سان كسى است كه از آسمان درافتد، يا مرغان هوا او را بربايند و يا اين كه باد او را به دره عميق درافكند».

اين آيه، درست بيانگر وضع مشركان هند است و اگر دست ما در تأويل آيات قرآن باز بود، مى توانستيم مفاد آيه را به گونه اى بر وضع مردم بت پرست اين قاره تطبيق نماييم:

اين گروه بيچاره، مدت ها در چنگال كمپانى هاى غرب اسير بودند و مجموع در آمد اين كشور را درندگان غرب مى ربودند، اكنون كه به آزادى رسيده اند بر اثر دورى از يكتاپرستى، گرفتار زبونى و خوارى در برابر گاوها شده و در گرداب و دره بدبختى فرو رفته اند.

آيا بالاتر از اين بدبختى مى شود كه اگر گاوى در وسط ريل هاى قطار بنشيند قطار مسافربرى، كه صدها شخصيت مملكتى را دربردارد، بايد بايستد وسوت نكشد تا گاو با ميل و رغبت خود، هر موقع خواست خوابگاه خود را ترك كند ولو به قيمت سرگردانى صدها مسافر در وسط بيابان باشد.

چندى قبل جرايد ايران نوشته بودند: روزى گاوهاى مقدس! باندهاى فرودگاه دهلى را اشغال كرده بودند، از اين جهت برج مراقبت به هواپيماهاى داخلى و خارجى اخطار كرد كه فرود آمدن در اين فرودگاه ممنوع است تاوقتى كه معبودهاى