در سرزمين تبوک(تفسير سوره توبه) - سبحانى، شیخ جعفر - الصفحة ٢٤٣ - نكته قابل توجه يا حبط اعمال

افراد در دنيا و آخرت باطل گشته است».

مقصود اين است كه تمام اعمال و عبادات و طاعات آنها از نظر نتيجه نابود مى گردد و نقطه مقابل «ارتداد» اسلام و توبه است، كه وسيله محو گناهان و بخشوده شدن تمام آنهاست چنان كه مى فرمايد:

(يا عِبادِىَ الَّذِينَ أَسْرَفُوا عَلى أَنْفُسِِِهِم لاَ تَقْنَطُوا مِنْ رَحْمَةِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ جَمِيعاً).[١]

«اى بندگان من، كه درباره خويش زياده روى كرده ايد(و پا از حريم محرمات فراتر نهاده ايد) از رحمت خدا نوميد نباشيد، به راستى خدا بخشاينده تمام گناهان است».

از برخى از آيات استفاده مى شود كه، مخالفت با رسول خدا و يا داد زدن پيش پيامبر، سبب حبط اعمال و نابودى ثواب كردارهاى نيك انسان مى گردد.

چنان كه مى فرمايد:

(إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَنْ سَبِيلِ اللّهِ وَشاقُّوا الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَهُمُ الهُدى لَنْ يَضُرُّوا اللّهَ شَيْئاً وَسَيُحْبِطُ أَعْمالَهُمْ).[٢]

«كسانى كه پس از روشن شدن حق كفر ورزيده اند و از راه خدا منحرف شده اند و با پيامبر مخالفت كرده اند، به هيچ وجه خدا را زيانى نمى زنند و اعمال آنان محو خواهد گرديد».

در سوره حجرات مى فرمايد:

(لا تَرْفَعُوا أَصْواتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِىِّ... أَنْ تَحْبَطَ أَعْمالُكُمْ).[٣]